บทที่ 149 ความทรงจำของเจ้าของร่างเดิม
หลี่เยว่หานไม่ได้ตามไปที่บ้านหลี่ ตอนนี้หญิงสาวรู้สึกวิงเวียนและมึนงง ดังนั้นเธอจึงรีบเข้าไปในบ้าน ตรงไปที่ห้องครัวเพื่อดื่มน้ำเย็นหนึ่งกระบวย และพยายามสงบสติอารมณ์
แต่ภาพในหัวของหญิงสาวกลับพุ่งออกมาทีละภาพ ราวกับว่ามันกำลังจะระเบิดสมองของเธอ
ทั้งหมดล้วนเป็นความทรงจำของเจ้าของร่างเดิม!
ในความทรงจำของหญิงสาว แม่ของเจ้าของร่างเดิมไม่เคยมีวันที่ดีหลังจากให้กำเนิดเธอ เดิมทีแม่ของเจ้าของร่างเดิมเป็นหญิงสาวที่ไม่เคยได้สัมผัสกับแสงแดด แต่หลังจากที่นางถูกบังคับให้แต่งงานกับหลี่ต้าเฉิง นางก็ถูกแม่สามีรังแกและให้ทำงานหนักตลอดทั้งวัน พวกเขาไม่ได้ให้นางอยู่ไฟหลังจากที่หลี่เยว่หานเกิด แต่ขับไล่นางไปทำงานในทุ่งนา
ร่างกายนางบอบบาง จะไปทนกับการถูกกระทำแบบนี้ได้อย่างไร ดังนั้นยามยังเป็นทารก เจ้าของร่างเดิม จึงไม่มีโอกาสที่จะได้ดื่มนมแม่เลยแม้แต่น้อย มารดาของนางนั้นได้แต่ป้อนแป้งเปียกให้เท่านั้น
เจ้าของร่างเดิมตามแม่ไปทำงานในไร่นาทันทีที่เดินได้ นอกจากแทบจะไม่มีอาหารกินตลอดทั้งปีแล้ว ก็ยังถูกย่าทุบตีเสมอ สำหรับหลี่ต้าเฉิง เขาไม่ชอบนางในฐานะเด็กผู้หญิงมาโดยตลอด จึงทุบตีและดุด่าเจ้าของร่างเดิมอยู่เสมอ ทั้งยังหยาบคายกับมารดาผู้ให้กำเนิดเจ้าของร่างเดิมมาก
ย่าของเจ้าของร่างเดิมก็ไม่คิดว่ามีอะไรผิดปกติ เมื่อหลี่ต้าเฉิงทุบตีแม่ลูก ไม่เพียงจะไม่มาช่วยเท่านั้น แต่ยังพูดจ
