กได้ยินเรื่องนี้ สะใภ้หลิวก็ถอนหายใจ “แปลกซะจริง หวังเฟิ่งจะท้องในวัยนี้ได้อย่างไร ข้าได้ยินมาว่าหลี่หรงหรง น้องสาวของเจ้าก็ท้องเช่นกัน แต่ข้าก็ได้ยินมาว่าแม้ว่าหลี่หรงหรงจะท้อง แต่นายน้อยหลิ่วก็ยังคงโปรดปรานเหอฮวา ซึ่งข้าก็คิดว่าเช่นนั้นถูกแล้ว ยังไงเหอฮวาก็เป็นเด็กสาวผู้บริสุทธิ์ที่แต่งเข้าตระกูลหลิ่ว”
เมื่อได้ยินเช่นนี้ หลี่เยว่หานก็ตระหนักได้ทันทีราวกับรู้แจ้ง
อีกด้าน เมืองหลิวชิง หอเซียนเมามาย
เวินเทียนเหล่ยและเมิ่งฉีฮ่วนนั่งลงตรงข้ามกัน
เมิ่งฉีฮ่วนดูใจเย็นและสงบนิ่ง แต่เวินเทียนเหล่ยกลับรู้สึกไม่สบายใจเล็กน้อย
“ข้าไม่คิดเลยว่าจะเป็นท่าน” เวินเทียนเหล่ยถอนหายใจ “ข้าแค่อยากรู้ว่าทำไมจู่ ๆ ท่านเก้าถึงฆ่าชายทั้งสามคนนั้น ดังนั้นข้าจึงอยากซื้อข่าวจากกัวอี้ แต่ไม่คาดว่าท่านเก้าจะเป็นท่าน”
ตอนนี้เมิ่งฉีฮ่วนสวมชุดคลุมยาวสีดำ เสื้อตัวในสีแดงเข้ม สวมแหวนที่นิ้วหัวโป้งซ้าย ดวงตาเคร่งขรึม เขาดูแตกต่างจากปกติอย่างสิ้นเชิง
“เจ้าสนใจท่านเก้าหรือหลี่เยว่หาน?” เมิ่งฉีฮ่วนถาม
“ข้าไม่สนใจทั้งสองอย่าง” เวินเทียนเหล่ยยิ้ม “ข้าแค่สงสัยว่าอวี๋ปิงซู แม่ของหลี่เยว่หานมาปรากฏตัวในหมู่บ้านเฮยถู่ได้อย่างไร”
เมื่อได้ยินเช่นนี้ เมิ่งฉีฮ่วนก็กระตุกยิ้มของเขา “พูดไปแล้ว เจ้าก็ยังต้องการตรวจสอบเยว่หาน”
“ท่านไม่คิดว่าตัวเองแปลกไปหรือ?” เวินเทียนเหล่ยมองเมิ่งฉีฮ่วน “ทำไมท่านจึงปกป้องหลี่เยว่หานมากถึงเพียงนี้?”
