มีน้ำส้มสายชูข้าวแล้ว ดังนั้นต้องรีบทำซอสถั่วเหลืองเป็นอย่างต่อไป
ด้วยเหตุนั้นหลี่เยว่หานจึงไม่ได้ทำอย่างอื่นนอกจากกลั่นเกลือในตอนบ่ายเลย
หลังจากต้มน้ำเพื่อกลั่นเกลือให้ละเอียดขึ้นเรื่อย ๆ แล้ว หลี่เยว่หานก็ได้เกลือกลั่นขวดเล็ก ๆ มาอันหนึ่ง เธอไม่ลังเลยที่จะเทครึ่งหนึ่งในขวดลงไปยังถั่วเหลือง และใส่ที่เหลืออีกครึ่งหนึ่งไว้ในขวดเครื่องปรุงรสบนโต๊ะ
ในตอนบ่ายเมิ่งฉีฮ่วนมีธุระต้องออกไปข้างนอก ดังนั้นหลี่เยว่หานและหลิงซีจึงอยู่ที่บ้านเพียงสองคน เด็กหญิงกินแอปเปิ้ลอย่างเชื่อฟัง ส่วนแกนที่เหลืออยู่หญิงสาวฝังมันลงในมูลม้าบริเวณลานหลังบ้าน
หลิงซีรู้สึกขยะแขยงในตอนแรก แต่เมื่อนางได้ยินหลี่เยว่หานบอกว่ามันสามารถทำให้ปลูกผลเทียนเหรินได้ ความเร็วในการกินแอปเปิ้ลจึงมากขึ้น
เมื่อฟ้าเริ่มมืด หลี่เยว่หานก็เตรียมที่จะเริ่มทำอาหารเย็น
แต่จู่ ๆ โจวต้าเป่าก็บุกเข้ามาในบ้านอย่างกะทันหัน เขารีบมาพบหลี่เยว่หาน “พี่สะใภ้ พี่เมิ่งกำลังทะเลาะกับใครบางคนในหมู่บ้าน ท่านรีบไปดูเร็ว!”
หลังจากได้ยิน หญิงสาวก็ไม่ได้สนใจอะไรอีก เธอรีบดับไฟในเตา และวิ่งออกไปพร้อมกับหลิงซีในอ้อมกอด
“เกิดอะไรขึ้น เมิ่งหลางไม่ใช่คนที่จะไปมีเรื่องกับคนอื่น!” ระหว่างทางหลี่เยว่หานก็สอบถามสถานการณ์กับโจวต้าเป่า
“ไม่ทราบเช่นกันขอรับ ดูเหมือนว่าหวังเหอฮวาจะเรียกคนมาแล้วบอกว่าพี่เมิ่งรังแกนาง และขอให้รับผิดชอบ พี่เมิ่งจึงมีปากเสียงหลังจากตกลง
