บทที่ 102 กลโกงของหม่าเอ้อร์ซือ
หลังได้ยินเช่นนั้น เหงื่อเย็น ๆ ก็ผุดขึ้นที่หลังของเวินเทียนเหล่ย เขารีบทำให้บรรยากาศผ่อนคลายลงและพูดว่า “ท่านหม่าเอ้อร์ซืออยู่ในแคว้นตงฮั่นของเรามาระยะหนึ่งแล้ว ท่านจึงควรรู้ว่าภรรยาที่แต่งงานแล้วในแคว้นของเราไม่ได้รับอนุญาตให้แสดงใบหน้าตามต้องการ ความจริงถ้าคราวนี้ไม่เห็นแก่หน้าข้าแซ่เวิน ข้าเกรงว่าท่านเมิ่งคงจะไม่ยอมให้เมิ่งฟูเหรินมาช่วยเรา”
“อั้ยยย สตรีมิใช่เหมือนกันหมดรึ!” หม่าเอ้อร์ซือคล้ายไม่ได้ยินความหมายของเวินเทียนเหล่ย ทั้งเขายังไม่กลัวตาย “ท่านเมิ่ง ขอดูหน้าภรรยาของท่านหน่อยได้หรือไม่?”
ถ้าไม่ใช่เพราะหลี่เยว่หานจับมือเมิ่งฉีฮ่วนไว้จากด้านหลังแน่น บางทีเขาคงจะพุ่งไปทุบตีใครบางคนแล้ว
หลังจากได้ยินสิ่งที่หม่าเอ้อร์ซือพูด แม้ว่าหลี่เยว่หานจะรู้สึกโกรธมาก แต่เพื่อเห็นแก่หน้าของเวินเทียนเหล่ย เธอยังคงพยายามอย่างดีที่สุดเพื่อดึงเมิ่งฉีฮ่วนกลับมา จากนั้นพูดว่า “ท่านหม่าเอ้อร์ซือ ธุรกิจเป็นเรื่องของความเคารพ ข้ามาที่นี่เพื่อช่วยนายน้อยเวิน หากท่านหม่าเอ้อร์ซือยืนยันที่จะถอดผ้าคลุมหน้าของข้า ข้าเกรงว่าวันนี้ข้าคงไม่สามารถช่วยนายน้อยเวินได้ เมื่อธุรกิจของนายน้อยเวินล้มเหลว ท่านหม่าเอ้อร์ซืออาจจะต้องเดือดร้อนสักหน่อย”
หลี่เยว่หานพูดคำเหล่านี้เป็นภาษาสันสกฤต ดังนั้นคนอื่น ๆ ย่อมไม่สามารถเข้าใจได้ แต่หม่าเอ้อร์ซือและพรรคพวกของเขาต่างเข้าใจอย่างชัดเจน
ห
