บทที่ 12 หมาป่าโบราณตัวใหญ่เช่นนี้ได้อย่างไร
อย่างที่ทุกคนรู้ เมื่อเบื้องบนมีนโยบาย เบื้องล่างก็มีมาตรการตอบโต้
ขณะที่หวังเฟิ่งกำลังง่วนอยู่กับการซ่อนอาหารเช่นข้าวและบะหมี่ ฝ่ายหลี่เยว่หานก็ไปขุดมันเทศที่ปลูกในแปลงผักของบ้านหลี่เช่นกัน
เตาขนาดเล็กถูกสร้างขึ้นอย่างลวก ๆ ด้วยหินจากริมแม่น้ำ และมันเทศที่ล้างแล้วถูกห่อด้วยใบตอง จากนั้นโปะด้วยโคลนสีดำแล้วโยนเข้าไปในเตาไฟขนาดเล็ก
หญิงสาวสร้างตะกร้าง่าย ๆ ด้วยตะกร้าไม้ไผ่ที่เจ้าของเดิมใช้ใส่หญ้าเลี้ยงหมูในวันธรรมดา แล้วนำลงไปในน้ำ และจับปลาตะเพียนอวบอ้วนมาได้สองตัวโดยไม่ต้องออกแรงมาก
นางฆ่าปลาด้วยหินแหลม ๆ จากนั้นก็เสียบมันด้วยกิ่งไม้ ทาน้ำใบสะระแหน่บดเพื่อดับกลิ่นคาว แล้วทำการย่างบนเตาเล็ก ๆ
นำมะเขือเทศป่าสีเขียวครึ่งผลมาบดแล้วทาบนปลาย่างเป็นชั้นน้ำราดรสมะเขือเทศธรรมชาติ
หลี่เยว่หานยังเลือกใบของต้นหอมหมื่นลี้สองใบมาย่างด้วยไฟ บดเป็นผงก่อนโรยบนปลาย่าง
แม้ว่าจะไม่มีเกลือ แต่โชคดีที่ปลาตะเพียนเป็นปลาธรรมชาติทั้งยังอวบอ้วน
ปลาที่ถูกทาด้วยน้ำใบสะระแหน่ได้กำจัดกลิ่นคาวของดินไปหมดแล้ว และเมื่อถูกราดด้วยน้ำมะเขือเทศ รสเปรี้ยวหวานตามธรรมชาติก็ผสมเข้ากับกลิ่นหอมของใบหอมหมื่นลี้ นอกจากสัมผัสที่นุ่มนวลแล้วยังอร่อยมากอีกด้วย!
เมื่อครั้งที่หลี่เยว่หานไปเป็นอาสาสมัคร หญิงสาวได้อาศัยอยู่ในสภาพแวดล้อมที่ยากลำบากและอันตรายมาแล้วทุกรูปแบบ ดังนั้นเธอจึงได้พ
