บทที่ 1 เย็นชา
ฟึ่บ
หลังร่วงลงมาจากชั้นที่ยี่สิบเจ็ด หลี่เยว่หานไม่รู้เลยว่าเวลาล่วงผ่านมานานเท่าไหร่ ก่อนจะรู้สึกว่ามีใครบางคนกอดเอวของเธอเอาไว้
หลี่เยว่หานลืมตาขึ้นมา ท่ามกลางแสงจันทร์เธอเห็นชายมัดผมผู้หนึ่งอย่างเลือนลาง ชายผู้นี้มีใบหน้าคมเข้มท่าทางแข็งแกร่ง และกำลังว่ายน้ำพาเธอไปยังทิศทางหนึ่ง
นี่มัน…เกิดอะไรขึ้นกันแน่?
เธอกระโดดลงมาจากตึกไม่ใช่เหรอ? แล้วทำไมตอนนี้ถึงอยู่ในน้ำ? แล้วผู้ชายคนนี้คือใคร? มันเป็นภาพหลอนก่อนที่เธอจะตายงั้นเหรอ?
หลังจากขึ้นไปบนฝั่งได้แล้ว เมื่อปราศจากน้ำเย็นเฉียบในแม่น้ำคอยระงับ ร่างของเธอก็ถูกความร้อนรุ่มแผดเผาทำให้ยากจะควบคุมตนเองได้ สมควรตาย! หวังเฟิ่ง แม่เลี้ยงคนนั้นถึงกับเอาเธอไปแลกกับเงินห้าแสน!
น่าสมเพช เธอเป็นถึงนักศึกษาเกียรตินิยมจากสาขาคลินิกเวชกรรมกับสาขาการเกษตรและวนศาสตร์ หลังจากเรียนจบก็ออกไปเป็นอาสาสมัครที่ต่างประเทศทันทีห้าปี เพื่อหนีออกไปจากความแตกแยกในครอบครัว
เธอไม่ได้ตายลงในต่างแดน แต่ถูกแม่เลี้ยงหวังเฟิ่งหลอกว่าพ่อของเธอป่วยหนักให้รีบกลับไปหา สุดท้ายเธอก็ตายลงในแผ่นดินเกิดของตัวเอง
เมื่อคิดถึงเรื่องนี้แล้ว หัวใจของหลี่เยว่หานก็เจ็บปวดขึ้นมา
เป็นไปไม่ได้ที่พ่อของเธอจะไม่รู้ว่าหวังเฟิ่งทำสิ่งใดลงไปบ้าง ทว่าเมื่อรู้แล้วก็ยังคงปล่อยให้หวังเฟิ่งหลอกลวงกระทั่งลงมือกับเธอ และเขาก็ไม่ปรากฏตัวออกมาตั้งแต่ต้นจนจบ แสดงให้เห็นว่าพ่อของเธอยินย
