รกที่อยู่ด้านล่างและผ่านร่างพั่งจื่อ จากนั้นก็ลอยกลับด้านบนผ่านฟองแสงเล็กๆ อีกด้าน ระหว่างที่พั่งจื่อหายใจเข้าออกก็สูดเอาปราณสีเขียวที่ผ่านมาลงท้อง สูดไม่ได้ก็ไหลกลับฟองแสงนรกด้านบน
นี่คือวิธีที่จินเฟยเหยาคิดออกเฉพาะหน้า ตอนนั้นทำให้หวาหวั่นซีตกใจนึกว่าพั่งจื่อจะตายเสียแล้ว ทว่าจินเฟยเหยากลับใช้กำลังดึงปราณสีเขียวทั้งก้อนออกมาแล้วใช้ฟองแสงนรกบรรจุไว้ไม่ให้พวกมันหนีไป แต่เกรงว่าปราณสีเขียวจะระเบิด ดังนั้นจึงไม่ได้บีบพวกมันแน่นหนาทว่าผ่อนคลายหน่อย ดังนั้นจึงมีปริมาตรเยอะกว่าภายในร่างของพั่งจื่อหลายสิบเท่า
นางใช้วิธีนี้ทำให้พั่งจื่อดูดซับปราณสีเขียวอีกครั้ง สะดวกสบายขึ้นมาก เพียงอาศัยการหายใจดูดซับปราณสีเขียวทีละนิด ไม่รู้ว่าเมื่อใดจึงสามารถดูดซับหมดและฟื้นขึ้นมา
แต่แบบนี้ก็ดีกว่าตาย หวาหวั่นซีชื่นชมความสามารถในการประยุกต์ใช้ของจินเฟยเหยาอย่างยิ่ง ไม่ได้เตรียมตัวเลยสักนิดก็คิดวิธีที่ดีขนาดนี้ออกมาได้ นึกถึงตอนนั้นที่จินเฟยเหยามองพั่งจื่อถูกปราณสีเขียวเป่าจนพองแบบปากอ้าตาค้างและเอ่ยอย่างตะลึงงัน ‘ถ้าระเบิด เครื่องในมิเต็มลานเรือนหรือ’
หวาหวั่นซีรู้สึกปวดศีรษะขึ้นมาอีก ทำให้คนเปลืองสมองคิดจ
