หนื่อยล้า คิดไม่ถึงว่าต้องใช้พลังมหาศาลขนาดนี้ นางไม่ได้พกของกินมาด้วยจึงได้แต่ค้นของกินที่ไม่รู้ว่าทิ้งไว้ในถุงเฉียนคุนตั้งแต่ชาติไหนมากิน
ได้ยินนางบอกว่าหลอมสกัดแก่นพิษช้าเกินไป ผู้บำเพ็ญเซียนขั้นแปลงจิตอายุห้าสิบกว่าปีคนหนึ่งก็ถอนหายใจ “พวกเราหมายตาวัตถุดิบชิ้นหนึ่ง มีแค่หอหลงเสียงเท่านั้นที่มี แต่ถึงข้ามีศิลาวิญญาณเพียงพอ พวกเขาก็ไม่ยอมขายให้ ทว่าขอให้ข้าใช้สิ่งของในบ่อสุรามาแลกเปลี่ยน พวกเราที่นี่ส่วนมากล้วนมาเพราะแบบนี้ ไม่เช่นนั้นใครจะแล่นมาทำเรื่องพรรค์นี้เพื่อศิลาวิญญาณน้อยนิด”
จินเฟยเหยาชะงัก ที่แท้ทุกคนไม่ได้มาเพื่อหาศิลาวิญญาณ ผู้บำเพ็ญเซียนขั้นแปลงจิตเหล่านี้ล้วนมีทรัพย์สมบัติมหาศาล เพราะเหตุใดจึงมีข้าเพียงคนเดียวที่รู้สึกว่าหาศิลาวิญญาณที่นี่ได้ง่ายๆ?
ผู้อื่นทำหนึ่งวัน อย่างมากที่สุดก็ได้แก่นพิษออกมาสองสามตำลึง คำนวณดูแล้วเป็นศิลาวิญญาณชั้นกลางสองสามร้อยก้อน เงินเล็กน้อยแค่นี้ออกไปสุ่มฆ่าสัตว์ปิศาจขั้นแปดขั้นเก้าข้างนอกก็สามารถหาได้มากกว่าพันเท่า
หากมิใช่เพราะหมายตาสิ่งของในหอหลงเสียงแล้วถ้าไม่ใช้ขยะพวกนี้ไปแลกเปลี่ยนก็จะไม่ยอมขายให้ พวกเขาคงไม่มานั่งทำความสะอาดบ่อสุราที่นี่
