เฟยเหยาค้นถุงเฉียนคุนทั้งหมดบนตัวจึงหาวิธีหลอมสร้างที่ได้มาในปีนั้นพบจากถุงใบหนึ่ง
นางส่งกระดาษให้อินเยวี่ยแล้วนั่งแทะผลไม้อยู่ด้านข้าง รอคำตอบจากเขาอีกครั้ง
อินเยวี่ยรับกระดาษมาอ่าน กระดาษเป็นสิ่งของในโลกระดับวิญญาณ บนนั้นกลับเขียนวิธีหลอมสร้างไว้ ดูจากขั้นตอนแล้วมีข้อผิดพลาดมากมาย แต่ในนั้นก็มีบางแห่งถูกต้อง ท่าทางเป็นคนที่รู้ครึ่งๆ กลางๆ เขียนขึ้น เขาเงยหน้ามองจินเฟยเหยา ตนเองพบนางโดยบังเอิญ เป็นไปไม่ได้ที่จะเตรียมของแบบนี้ไว้ก่อนเพื่อมาหลอกตนเอง
อีกทั้งนางจะรู้ล่วงหน้าได้อย่างไรว่าตนเองต้องการหินอุจจาระ ดังนั้นเรื่องนี้เชื่อถือได้สองส่วน ส่วนที่เชื่อถือไม่ได้น่าจะเป็นที่มาของก้อนหินเสียมากกว่า…
อินเยวี่ยลูบคลำก้อนหินในมือ ในสมองปรากฏ ‘พั่งจื่อ’ สัตว์ภูติแปลกประหลาดตัวนั้นของจินเฟยเหยา กบที่ฉลาดกว่าสัตว์ภูติอื่นๆ ตัวนั้น ชีวิตความเป็นอยู่เหมือนมนุษย์อย่างยิ่ง กินเก่ง เกียจคร้าน ทั้งยังประจบคนอื่นเป็น ที่สำคัญที่สุดคือมันก็เป็นกบตัวหนึ่ง
ไท่จื่อโซ่ว…โลกระดับเทพและระดับวิญญาณล้วนไม่มีสัตว์ปิศาจเช่นนี้ ถ้าก้อนหินที่กบกลืนฟ้าถ่ายสามารถหลอมสร้างพื้นที่มิติได้ หินอุจจาระของกบไท่จื่อจ
