บยังเจอมังกรดิน นี่เป็นสัตว์ปิศาจขั้นเจ็ด มีราคาหลายศิลาวิญญาณ”
“พวกเราติดตามอาจารย์มาโลกระดับเทพ ถึงจะอันตราย ทว่าหาเงินได้เยอะกว่าโลกระดับวิญญาณมาก”
“ใช่ อีกทั้งมีอาจารย์อาสามพาพวกเราไปจึงไม่เจออันตรายใดๆ”
“อาจารย์อาสาม มีไข่ร่วงลงมาจากปากมังกรดิน”
จินเฟยเหยาได้ยินก็รู้สึกว่าตนเองส่ายไหวราวกับกำลังถูกย้ายจากมือคนหนึ่งไปอยู่ในมืออีกคนหนึ่ง
จากนั้นได้ยินเสียงอันน่าเกรงขามกล่าวว่า “นี่เป็นไข่ของวิหคราชันพยัคฆ์ เพียงแต่บนนั้นมีรอยแตก ตัวอ่อนด้านในเกรงว่าคงทนได้ไม่นาน ไม่น่าจะฟักออกมาเป็นตัวได้ แต่เอาไปร้านสัตว์ภูติดูบางทีอาจขายได้ พวกเจ้าดูสิ ปราณวิญญาณในไข่ยังเข้มข้นมาก ลูกสัตว์ตัวนี้ยังแข็งแรง”
“ดียิ่งนัก ถ้าฟักออกมาเป็นตัวได้ก็ดี ลูกวิหคราชันพยัคฆ์ที่ยังไม่มีเจ้านายราคาแพงทีเดียว” คนอื่นๆ เอ่ยอย่างดีอกดีใจ
จากนั้นก็ได้ยินอาจารย์อาสามเอ่ย “พวกเรากลับกันเถอะ ออกมาครั้งนี้เก็บเกี่ยวได้มากทีเดียว หลังจากขายสัตว์ที่ล่ามาทุกคนคงได้ส่วนแบ่งไม่น้อย”
ได้ยินคำสนทนาของพวกเขา จินเฟยเหยาก็ยินดี ที่แท้อยู่ในกลุ่มคนแล้ว ยังมีร้านสัตว์ภูติ ท่าทางน่าจะมีเมือง นึกถึงตนเองมาโลกระดับเทพก็ไม่เคยเห็นเมือง