คนขั้นสู่สวรรค์เป็นครั้งแรก เห็นเซียวเป่าแตกต่างจากในอดีตมากถึงเพียงนี้ นางก็กัดริมฝีปากอย่างเดือดดาล
“อ่อนแอเกินไป เป็นแค่เมล็ดของต้นไม้วิญญาณจริง เทียบกับต้นแม่แล้วยังห่างอีกไกล นำความน่าเกรงขามในปีนั้นของเจ้าออกมา ตอนนี้เจ้าแอบเกียจคร้านไม่ตั้งใจออกแรงสินะ” เซียวเป่าพลันเอ่ยยิ้มๆ ในน้ำเสียงเต็มไปด้วยการเสียดสี
“ต้นแม่อะไร! ข้าเป็นต้นไม้วิญญาณจริงเพียงต้นเดียวระหว่างฟ้าดิน เจ้าอย่าคิดจะหลอกข้า!” เจ้าแม่ต้นไม้วิญญาณจริงในเวลานี้ไม่เอ่ยถึงเรื่องความรักอีก ทว่าเปลี่ยนเป็นเรื่องความแข็งแกร่งของตนเอง นางกำลังสงสัยความแข็งแกร่งของตนเอง เหตุใดจู่ๆ จึงอ่อนแอขนาดนี้ ภูติวิญญาณจริงร้อยตัวที่สามารถสังหารผู้บำเพ็ญเซียนขั้นว่างเปล่าได้ถึงกับถูกกริชเล็กๆ เล่มหนึ่งจัดการหมด
เจ้าแม่ต้นไม้วิญญาณจริงรับความจริงไม่ได้ นางนึกว่าตนเองสามารถควบคุมใครๆ ได้ ตอนนี้กลับถูกเซียวเป่าโจมตีจนต้องเผยร่างจริงออกมา ไม่มีกำลังต่อสู้อีก
แต่นางก็ปลอบใจตนเองว่าขอเพียงรักษาโลกเทพกูซู่ไว้ได้ ตนเองก็จะไม่ถูกโค่นล้ม
“กางวงเวทเสร็จสิ้น เจ้ารับความตายได้” ในเวลานี้เอง เซียวเป่าพลันแย้มยิ้ม พอเจ้าแม่ต้นไม้วิญญาณจริงมองไปโดยรอบก็เห็นวงเวท
