ำนาจของเจ้าแม่ต้นไม้วิญญาณจริงจึงนับว่าหลบหนีออกมาได้อย่างปลอดภัย
เดิมทีโลกเทพกูซู่มีม่านแสงป้องกัน เพียงพอจะทำให้เผ่ามนุษย์พวกนี้หนีไม่รอดสักคน ทว่าทั้งหมดถูกพุ่งชนให้แตกกระจายจึงมอบโอกาสหนีเอาชีวิตรอดให้พวกเขา
จินเฟยเหยาเหาะออกนอกโลกเทพกูซู่ก็รีบนำพรมบินออกมานั่งแล้ววางร่างสยงเทียนคุนลงบนนั้น เห็นมนุษย์วิหคของเผ่าปิศาจไม่ได้ไล่ตามมา นางก็รีบเงยหน้าขึ้นมองแสงสีฟ้า นั่นคือคนที่ชนนางทั้งคนทั้งเรือมาที่นี่
“ไม่อยากโดนลูกหลงก็ไสหัวไป” เสียงของแสงสีฟ้าดังมาจากกลางนภา
ครั้งนี้จินเฟยเหยาจึงนับว่าได้ยินชัดเจน เสียงพี่กระจกนี่นา เพียงแต่ไม่ได้ส่งมาจากการรับรู้ ดังนั้นน้ำเสียงจึงแตกต่างกันอยู่บ้าง
หลังจากรู้ว่าเป็นพี่กระจก จินเฟยเหยาก็เดือดดาลจนโทสะพุ่งสามจั้ง พี่กระจกทำเกินไปแล้ว เพิ่งแยกจากกันไม่นาน จู่ๆ ก็ปรากฏตัวขึ้น ท่านคิดจะมาคลี่คลายบุญคุณความแค้นกับเจ้าแม่ต้นไม้ก็ใช้เรือเคราะห์ร้ายระหว่างทางพุ่งชนเจ้าแม่ต้นไม้นี่ท่านกำลังทำอะไรอยู่ ถึงคิดจะชนก็ต้องไล่คนลงมาก่อนสิ นางเกือบต้องมอบชีวิตน้อยๆ ให้เขาแล้วนะ
หากมิใช่เจตนาสังหารรอบด้านเข้มข้นจนทำให้นางเกิดอาการขนลุกขนชันทั่วร่าง จินเฟยเหยาก็อย
