ไม่รู้ว่าเหรินอิ๋นในยามนี้มีสารรูปใดแล้ว เขากลับถูกส่งมาที่โลกเทพกูซู่โดยตรง ถึงเขายังมีชีวิตอยู่ แต่เจ้าแม่ต้นไม้วิญญาณจริงจะเจรจาแลกเปลี่ยนกับเขาอย่างสงบนิ่งหรือไม่ก็เป็นอีกเรื่องหนึ่ง นางไม่นำเขาไปทำปุ๋ยต้นไม้ก็นับว่าดีแล้ว
ส่วนพวกเผ่าปิศาจเมื่อครู่เป็นคนที่เผ่าปิศาจอื่นๆ ส่งมารับใช้เจ้าแม่ต้นไม้วิญญาณจริงทั้งหมด
สตรีเผ่าปิศาจคนหนึ่งที่เดินผ่านข้างกายสยงเทียนคุนพลันชะงักฝีเท้า เอ่ยอย่างประหลาดใจอยู่บ้าง “พวกเจ้าดูคนผู้นี้สิ สิ่งที่ไหลตรงบาดแผลไม่ใช่โลหิตสดทว่าเป็นสิ่งของสีเงิน นี่คือสิ่งใด มีเผ่ามนุษย์เลือดสีเงินด้วยหรือ?”
“หลี เจ้าพูดอะไรน่ะ ขอข้าดูหน่อย” มีเผ่าปิศาจได้ยินคำพูดของนางจึงเดินมามองอย่างสงสัย
สิ่งที่พวกนางมองดูพอดีเป็นหวาหวั่นซี โลหิตของนางใช้โลหิตสีเงินของทายาทฉีหลินสร้างขึ้น ย่อมแตกต่างจากเผ่ามนุษย์ธรรมดา เห็นพวกนางจ้องมองตนเอง หวาหวั่นซีจึงนิ่งสนิทปลอมเป็นศีรษะของคนตายต่อไป
ทว่าสยงเทียนคุนที่อยู่ในสภาพครึ่งเป็นครึ่งตายด้านหลังนางกลับแสร้งทำไม่ได้ เขายังมีลมหายใจอยู่นิดๆ จึงถูกเผ่าปิศาจพบเห็นทันที
“เผ่ามนุษย์คนนี้ยังมีชีวิตอยู่ ดียิ่งนัก นำไปส่งมอบให้เจ้าแม่ต้นไม้ไ
