ม จินเฟยเหยาก็ลุกขึ้น จงใจวิ่งไปสอบถามบ่าวรับใช้ที่มีพลังบำเพ็ญเพียรสูงว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น
ถึงจะรำคาญนาง แต่เห็นแก่ที่นางพลังบำเพ็ญเพียรสูงไม่เหมาะจะล่วงเกิน ผู้รับใช้คนนี้จึงฝืนใจเอ่ยว่า “มีคนปล้นสิ่งของในหอเหอฮวน ตอนนี้ปะปนอยู่ในลูกค้าดังนั้นทุกคนจึงไปจากหอเหอฮวนไม่ได้”
“โอ้ มีความกล้าไม่เบาจริงๆ ถึงกับกล้าทำเรื่องเช่นนี้ เพียงแต่จะตรวจสอบอย่างไร ไล่คนทั้งหมดไปตรวจสอบในห้องหรือ?” จินเฟยเหยาถามอีก นางอยากรู้ว่าก้าวต่อไปจะทำอะไร ตนเองยังมีเรื่องต้องทำเผื่อมาตรวจสอบห้องแล้วหาตนเองไม่พบ
ผู้รับใช้คนนี้ส่ายศีรษะเอ่ยว่า “ยังไม่รู้ ตอนนี้แค่ให้ทุกคนไม่ไปจากเรือ อย่างอื่นต้องแจ้งให้เจ้าหอตัดสินใจ แต่ท่านเซียนโปรดอย่าเดินเพ่นพ่าน ทางที่ดีกลับห้องไป”
“แบบนี้เอง ได้ อีกสักครู่ข้าจะกลับไป” จินเฟยเหยาพยักหน้าหงึกๆ อย่างรู้แจ้งแล้วปล่อยตัวผู้รับใช้คนนี้ไป นางก็เดินตามกลุ่มคนออกไปข้างนอก หลังออกมาก็ไปที่พักของตนเอง
ทุกคนล้วนวิพากษ์วิจารณ์ไปต่างๆ นานา มีการคาดเดาทุกชนิด ศัตรูหรือเผ่าปิศาจเป็นคนทำ มีคนพูดไปสารพัดสารพัน อีกทั้งบางคนยังรู้สึกอันตรายอย่างบอกไม่ถูกเพราะออกจากหอเหอฮวนไม่ได้ เดิมทีเมื่อสามารถจา
