คุนเลยว่าไม้วิญญาณเหล็กหน้าตาเป็นอย่างไร ดูเหมือนจะบอกแค่สูงหนึ่งคนกว่า สิ่งของสูงหนึ่งคนกว่ามีตั้งมากมาย ไม่รู้เลยสักนิดว่าชิ้นไหน
แต่เรื่องนี้ไม่เป็นปัญหาสำหรับจินเฟยเหยา นางคายถุงเฉียนคุนใบหนึ่งออกมาจากปาก หลังกลายร่างเป็นมนุษย์ก็เริ่มคลำสิ่งของ นางเลือกลูบคลำสิ่งของชิ้นใหญ่โดยเฉพาะ ไม่ว่าเป็นสิ่งใด หลับตาคลำเจอก็โยนใส่ถุงเฉียนคุน ถึงอย่างไรไม้วิญญาณเหล็กก็ใส่ในถุงเฉียนคุนไม่ได้ ขอเพียงคลำเจอแล้วใส่เข้าไปไม่ได้ก็ต้องเป็นมัน
เกรงว่าสิ่งที่ตนเองโยนใส่ถุงเฉียนคุนเป็นของที่หอเหอฮวนต้องใช้พอดี ความเคลื่อนไหวของนางจึงรวดเร็วยิ่ง สิ่งของถูกนางโยนใส่ถุงด้านหลัง ทันใดนั้น เมื่อคลำโดนไม้ที่สีดำสนิทไร้ประกาย ลักษณะธรรมดาสามัญอย่างยิ่งแต่กลับให้สัมผัสเย็นเฉียบ ถุงเฉียนคุนก็หมดประสิทธิภาพ ไม้ท่อนนี้ใส่ถุงเฉียนคุนไม่ได้
“อันนี้แหละ” จินเฟยเหยายินดี ในที่สุดนางก็หาพบ สิ่งนี้คือไม้วิญญาณเหล็ก นางดึงไม้วิญญาณเหล็กไว้ชั่วคราว และเริ่มกวาดสิ่งอื่นๆ ในคลังสมบัติ ครั้งนี้เลือกหยิบสิ่งของที่มีขนาดเล็กโดยเฉพาะ ปกติสิ่งของที่ยิ่งมีขนาดใหญ่ยิ่งไม่มีค่าในคลังสมบัติจะมีสิ่งของล้ำค่ามากมายได้อย่างไร ดังนั้นหยิบของชิ
