หัวสมองก็พองโตทันที
“ข้าจะไปรายงานเจ้าหอเดี๋ยวนี้!” ปฏิกิริยาแรกของสื่อหรูคือไปหาเจ้าหอ เรื่องนี้ไม่อาจปิดบังต่อไป ถ้าไปรายงานทันเวลาอาจจะถูกทุบตีสักยกค่อยแล้วกันไป ถ้าถ่วงเวลาชักช้าไม่แน่ว่าอาจทำให้เจ้าหอเดือดดาลยิ่งขึ้น ฟาดตายคาที่ก็มิใช่ว่าเป็นไปไม่ได้
เขาทิ้งหลี่มู่แล้วรีบไปหาเจ้าหอ ส่วนหลี่มู่หลังจากลังเลเล็กน้อยก็รีบกลับห้องของตนเอง แล้วเก็บสัมภาระหนีออกจากหอเหอฮวน เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับเขา ทว่าเสียหายอย่างหนัก เจ้าหอต้องกล่าวโทษพวกเขาแน่ มิสู้ฉวยโอกาสนี้รีบหลบหนีไปหาสถานที่ซ่อนตัวไม่ออกมาหลายร้อยปี
ผู้ดูแลสามคน คนหนึ่งไล่ตาม คนหนึ่งหลบหนี ยังมีอีกคนไปรายงาน ความเคลื่อนไหวกลับรวดเร็วยิ่ง
เมื่อจางจิ่งเฉิงไล่ตามออกมาก็สายไปแล้ว บนทางเดินไม่มีเงาร่างสัตว์ภูติเลย เขาพาคนไปกระชากคนที่เดินผ่านระเบียงอย่างไม่เกรงใจและคำรามใส่อย่างเดือดดาล “เห็นสัตว์ภูติขนสีดำตัวหนึ่งหนีไปหรือไม่!”
คนที่ถูกถามต่างมีสีหน้าว่างเปล่า ไม่เคยเห็นสัตว์ภูติขนสีดำอะไรเลยจึงพากันส่ายศีรษะ จางจิ่งเฉิงผลักคนเหล่านี้ออกและสั่งการลงไป “รีบแจ้งห้องรักษาการณ์ให้เปิดการป้องกันทั้งหมด ห้ามปล่อยออกไปสักคน แม้แต่นกตัวหนึ่งก็ห้ามจากไ
