เสียด้วย เห็นจินเฟยเหยาเอ่ยว่า “ข้าจะไปใส่ผงปลุกกำหนัดในน้ำอาบของพวกเขาสามคน ข้าว่าพวกเขาโดนผงปลุกกำหนัดคงยั่วยวนได้แล้ว!”
“เจ้า…” หวาหวั่นซีหมดวาจาโดยสิ้นเชิง ยายนี่แค่เห็นผู้อื่นเป็นวิญญูชนอันเที่ยงธรรมจึงคิดจะเล่นงานพวกเขาเท่านั้น
ดังนั้นเรื่องนี้จึงตกลงตามนี้ จินเฟยเหยาติดยันต์ซ่อนกายเล็ดลอดเข้าไปในห้องของคนทั้งสามและโรยผงปลุกกำหนัดเล็กน้อยในน้ำอาบของพวกเขา เนื่องจากบนเรือมียาเสน่ห์อยู่ทั่วทุกที่ ยาปลุกกำหนัดชนิดเดียวกันจึงถูกพบเห็นได้ยาก ผู้บำเพ็ญเซียนขั้นกำเนิดใหม่สามคนนี้อาบน้ำก็รู้สึกจิตใจปั่นป่วนอย่างบอกไม่ถูกคิดจะไประบายสักหน่อย
ทว่าพวกเขารู้สึกได้ถึงความผิดปกติของตนเองทันทีจึงรีบนั่งขัดสมาธิคิดจะใช้ปราณวิญญาณขับยาเสน่ห์ออกจากร่าง
เรื่องนี้ทำให้จินเฟยเหยาไม่พอใจอย่างยิ่ง ตอนแรกยังเกรงว่าพวกเขาจะโดนผงปลุกกำหนัดมากไป การกระทำจะผิดปกติสะกิดความสงสัยได้ ดังนั้นจึงใส่ไม่มาก ตอนนี้ยาถึงกับถูกรีดออกโดยตรง นางจะให้พวกเขาทำสำเร็จได้อย่างไร
นางกำลังติดยันต์ซ่อนกายจำนวนมากและใช้เวทกำบังนอนอยู่ในห้องของผู้บำเพ็ญเซียนคนหนึ่งอย่างระแวดระวัง เห็นเขากำลังรีดเร้นยา จินเฟยเหยาจึงหายตัวออกมา
