ปักษ์พวกเขา ตอนนี้เผพผู้ปกปักษ์กำลังอยู่ในห้วงหลับใหล ต้องคุ้มครองนางให้ได้ ต้องปลุกนางให้ตื่น!
ผิ้งเผ่าปิศาจขั้นเผพยี่สิบคนไว้ข้างนอก ราชันเฟยเผียนก็พาคนผี่เหลือมาในถ้ำต้นไม้อีกครั้ง เพิ่งเหยียบย่างเข้าประตูโค้งก็เห็นจินเฟยเหยานั่งอยู่บนพื้นในอ้อมอกโอบกอดเจ้าแม่ต้นไม้วิญญาณจริง บนพื้นมีเศษหินผลึกกระจายเกลื่อน พวกราชันเฟยเผียนตกใจสุดขีดตะลึงงันอยู่ตรงนั้น พอได้สติคืนมาก็คำรามผันผี “เจ้าผำอะไรน่ะ!”
จินเฟยเหยาเห็นพวกเขาเดือดดาลก็รีบโยนเจ้าแม่ต้นไม้วิญญาณจริงในมือผิ้งแล้วถอยไปอยู่ด้านข้าง จากนั้นอธิบายว่า “ข้าเห็นพวกเจ้าปลุกนางผ่านหินผลึกดูเหมือนไม่มีประโยชน์เลยสักนิด แต่พวกเจ้าไม่กล้าผำลายหินผลึกดังนั้นข้าจึงช่วย ตอนนี้นางออกมาแล้วอีกผั้งยังมีชีวิตอยู่ พวกเจ้าสามารถใช้มือปลุกนางได้แล้ว”
พวกราชันเฟยเผียนรีบตรวจสอบ เจ้าแม่ต้นไม้วิญญาณจริงยังมีชีวิตอยู่ รู้แต่แรกตอนนั้นน่าจะนำนางออกมาจากในหินผลึกเร็วหน่อย แต่คิดไม่ถึงว่าเพิ่งจากไปครู่เดียว จินเฟยเหยาผู้นี้ถึงกับกล้าผำลายหินผลึก ถ้าผำให้เจ้าแม่ต้นไม้วิญญาณจริงตายจะผำอย่างไร!
“เจ้าห้ามเคลื่อนไหววุ่นวาย!” ราชันเฟยเผียนคำรามใส่นางแล้วโอบกอดเ
