ปากมีโลหิตค ค้างอยู่ หวาหวั่นซีและพั่งจื่อตกตะลึงทันที เทาเที่ยกัดคนแล้ว!
“หลง ถูกสุนัขกัดหรือ?” เวลานี้กลางท้องนภามีเสียงแหลมบาดหูดังมา เผ่าปิศาจขั้นว่างเปล่าช่วงปลายที่ท่อนบนมีรอยสัก ท่อนล่างสวมกางเกงขากว้างสีขาวลวดลายสีแดงตัวเดียวปรากฏกายข ขึ้นกลางอากาศ เส้นผมสีเงินทั้งศีรษะของเขาแผ่สยาย เผยให้เห็นหูปุกปุยคู่หนึ่ง หูสัตว์ตรงส่วนปลายเป็นสีแดงส่วนอื่นๆ เป็นสีขาว ในมือถือดาบสองคมสีขาวเล่มหนึ่ง ยิ้มเผยเขี้ย ยวพยัคฆ์อันแหลมคมสองซี่
ใต้เท้าหลงใช้มือเช็ดเลือดบนปากมองเขาด้วยสายตาเย็นชาแล้วผลักมือทันที ปราณมารผสมไฟนรกพุ่งขึ้นกลางอากาศโจมตีเผ่าปิศาจคนนั้น
เผ่าปิศาจรีบร่ายรำดาบสองคมในมืออย่างรวดเร็ว ก่อกำเนิดคมวายุทำลายไฟนรกที่พุ่งเข้ามา จากนั้นเขาก็แยกเขี้ยวแย้มยิ้มอย่างเบิกบาน “หลง ยังนิสัยเจ้าอารมณ์เหมือนเดิมนะ ข้าคิดถึงร รสชาติเลือดของเจ้ามาก”
“ข้าก็คิดถึงสารรูปเจ้ากระดูกแตกทั่วร่าง สูญเสียหางทั้งหมด” ใต้เท้าหลงพลิกมือ ไอมารพลิกตลบกลายเป็นหอกมารดำกุมไว้ในมือ
จินเฟยเหยายืนอยู่ด้านข้าง รู้สึกว่าในปากยังเหลือรสชาติเลือดของใต้เท้าหลง ไม่เคยกินสิ่งที่อร่อยขนาดนี้มาก่อน ความรู้สึกในอดีตว
