ย่อมต้องขุดมาเยอะหน่อย ภายใต้การแนะนำของจินเฟยเหยา การค้าแร่หลายครั้งไม่ต้องการยามังกรคำราม ทว่ารับศิลาวิญญาณที่ไม่มีค่าโดยตรง หลายสิบปีต่อมา ใน มือของเผ่าพิภพก็ได้ศิลาวิญญาณมาไม่น้อย
คิดถึงว่าตนเองจะโจมตีกองทัพเผ่าปิศาจ นับจากนี้จะเป็นศัตรูกับเผ่าปิศาจ หัวใจดวงน้อยๆ สั่นสะท้านไม่หยุด แม้แต่มือก็สั่น ส่วนจินเฟยเหยายังจับจ้องมุกเปลือยคิดจะดูว่าโจมตีเมื อไรดี
ในเวลานี้เอง ราชันเหวินที่มีโทสะแทบแย่ก็เริ่มทำร้ายตนเองอีก เขากรีดแขนอย่างว่องไว โลหิตสดกลุ่มหนึ่งก็พ่นออกมา จินเฟยเหยาอดแยกเขี้ยวไม่ได้ เคล็ดวิชานี้ช่างลำบากจริงๆ เวลาใช้ต้องทำร้ายตนเอง
ที่จริงไม่แน่ว่าราชันเหวินต้องใช้โลหิตสดของตนเอง เมื่อมีศัตรูอยู่ในสนามรบ ขอเพียงสังหารคนที่มีพลังบำเพ็ญเพียรต่ำหลายคนแล้วนำโลหิตของพวกเขามาใช้ก็พอ หลังจากใช้แล้วยัง สามารถดื่มต่อได้ เป็นของบำรุงอย่างยิ่ง ทว่าตอนนี้ไม่มีศัตรู เป็นไปไม่ได้ที่เขาจะสังหารเผ่าปิศาจหลายคนแล้วสูบโลหิตของผู้อื่นมาใช้ จึงได้แต่ใช้โลหิตของตนเองเป็นธรรมดา
กรีดไปกรีดมา กรีดจนชินก็ไม่เจ็บแล้ว ยังชาๆ สบายนิดหน่อย
ราชันเหวินเรียกเผ่าปิศาจคนอื่นๆ มา แต่ละคนก็เรียกของวิเศษที่ร้
