ารสู้รบสิ้นสุดและคนของทั้งสามเผ่าล่าถอยออกจากโลกวิญญาณจ้งถู่
เดิมทีจินเฟยเหยาคิดจะให้พวกเขาเป็นเต่า เวลานี้จึงพยักหน้าอย่างตื่นเต้นยินดีพลางเอ่ยว่า “ดียิ่งนัก เต่าพันปีเต่าหมื่นปี เพื่อมีชีวิตอยู่ได้ยาวนาน พวกเจ้าจงเป็นเต่าอย่างวาง งใจเถอะ ขอเพียงจดจำเรื่องที่ข้าสั่งไว้ให้ดีพวกเจ้าก็ไม่ต้องกลัวสิ่งใด ตอนแรกยังทำให้ข้ากังวลนิดหน่อย ตอนนี้ไม่ต้องรีบหลบหนีแล้ว รอข้าพักผ่อนสักหลายวันค่อยออกเดินทาง”
“…” เผ่าพิภพทุกคนหมดวาจา ได้แต่มองนางอย่างโง่งม เพียงแต่ยังรู้สึกใจชื้นนิดหน่อย เนื่องจากจินเฟยเหยาเอ่ยถึงคำสั่งที่นางให้พวกเขาจดจำ นี่คือต่อไปให้พวกเขาไปพึ่งพาเผ่าปิศ ศาจเผ่าหนึ่ง ขอเพียงรักษาฐานะของเผ่าปิศาจเอาไว้ก็สามารถมีเผ่าปิศาจหนุนหลังได้
แต่ที่จินเฟยเหยาบอกว่าอย่าลืมที่จริงหมายถึงบรรณาการสามส่วนของตนเอง ไปหาที่พึ่งพาอะไรนั่นนางลืมไปนานแล้ว ทว่าสาเหตุที่คิดจะพักผ่อนหลายวันค่อยออกเดินทางคือจินเฟยเหยารู สึกว่าการโจมตีดีดกลับแบบนี้น่าสนุกมาก หวังว่าเผ่าปิศาจจะรีบส่งคนมานางจะได้ดูอีกหลายครั้ง
