งวงเวทป้องกันและโจมตีประกบคู่สร้างเสร็จสมบูรณ์ อีกข้อหนึ่งคือเพื่ออำลา ข้าจะจากไป ปแล้ว”
สิ้นเสียงหวาหวั่นซีที่อยู่ด้านข้างก็ด่าทออย่างไม่สบอารมณ์ “เจ้าบ้าหรือเปล่า งานเลี้ยงเนื้อย่างคนสองล้านคน จะไปเอาเนื้อมาจากที่ใด ทำให้ตนเองมีหน้ามีตาโดยไม่คำนึงถึงผู้อื่น”
“ข้าเห็นพวกเขานำเสบียงมาเองจึงคิดจะเพิ่มให้สักหน่อย ทั้งหมดผักมากเนื้อน้อย” จินเฟยเหยาแก้ตัว ที่จริงนางคิดจะแสดงให้ทุกคนเห็นว่าตนเองได้รับความนิยมมากเพียงใด
ทว่าเรื่องที่ไม่จำเป็นแบบนี้กลับถูกหวาหวั่นซีตอบปฏิเสธ “ตอนนี้ต่างคนต่างกิน ไม่ใช่ยุคข้าวหม้อใหญ่แบบในอดีตตั้งนานแล้ว เจ้าอย่าทำเรื่องไร้ความหมาย จากไปเงียบๆ จะดีกว่า”
“เจ้าก็พูดง่าย ข้าย่อมต้องให้เผ่าปิศาจกระทั่งเผ่ามารและเผ่ามนุษย์รู้ว่า ข้ากำลังจะไปจากเมืองซั่นเหรินแล้ว ถ้าจะหาคนไปบอกราชันพั่วเทียน เจ้าก็เล่นเองเถอะ ข้าจะไปก่อน ข ข้ายังไม่โง่งมขนาดนั้น” จินเฟยเหยาเบ้ปากเอ่ยอธิบาย
นางอยากให้เผ่าปิศาจรู้ว่าตนเองจะจากไปแล้วเป็นฝ่ายมาหาเรื่องก่อน จากนั้นนางค่อยล้มล้างราชันอี้ถู่ แสร้งทำเป็นปล้นชิงสิ่งของในท้องพระคลัง สุดท้ายจึงหลบหนีไป การแสดงละครฉากหนึ งแบบนี้ก็เพื่อบอกทุกคนว่าน
