เป็นเมืองเล็กๆ จำนวนมาก เมืองเล็กๆ นับร้อยประกอบกันเป็นเมืองซั่นเหรินขนาดมหึมาที่มีจำนวนประชากรสองล้านกว่าคนเช่นในตอนนี้
“สองล้าน…” จินเฟยเหยาหมดวาจาอยู่บ้าง ตอนแรกมีเพียงเผ่าพิภพยากจนหนึ่งหมื่นคน ตอนนี้มีถึงสองล้านคนแล้ว อีกทั้งฟังหวาหวั่นซีบอก เพียงผู้บำเพ็ญเซียนก็มีเกือบหนึ่งแสนคน ขนาดไม่เหมือนดังวันวาน จำนวนประชากรแบบนี้ รอตนเองไปแล้วคงไม่ถูกทำลายทันทีหรอกนะ
รอจนขึ้นมาบนพื้นดิน เห็นเมืองบนพื้นดินยึดครองพื้นที่ขนาดใหญ่ จินเฟยเหยาชื่นชมความสามารถของหวาหวั่นซีจริงๆ ถึงการป้องกันที่ใช้จะไม่ใช่ของชั้นยอด ทว่านางใช้ประโยชน์จากการระวั งป้องกันและมองเห็นอีกฝ่ายเป็นศัตรูของคนทั้งสามเผ่า ถึงกับไม่มีใครมาแตะต้องเมืองซั่นเหรินและปล่อยให้เผ่าพิภพเหล่านี้สร้างเมืองใหญ่ขนาดนี้ขึ้น
คนที่มาสอบถามต่างส่งยันต์ถ่ายทอดเสียงมา อี้ถู่กำลังยุ่งอยู่กับการตอบยันต์ถ่ายทอดเสียงทีละใบ เพิ่งส่งออกไปก็ได้รับยันต์ถ่ายทอดเสียงอีก ถามจี้เขาอย่างไม่พอใจที่ถามอะไรก็ไม ม่รู้เรื่องสักอย่าง ทำเอาเขาลำบากใจอย่างยิ่ง
จินเฟยเหยาเดินชมทิวทัศน์รอบด้านก่อนจึงมาใต้หอน้อยที่หวาหวั่นซีและพั่งจื่อเพิ่งดื่มสุรา นางหลับตาลงจากนั้
