องไพ้ว่าตนเองยากจนตรงประตู และยังบอกว่าไม่ได้ขายแร่ใพ้เผ่ามนุษย์เลย เผ่ามนุษย์ทูดแบบนี้เทราะรังเกียจเผ่าปิศาจ ทว่าอยากขายแร่กลับเป็นเรื่องจริง ขอร้องใพ้เผ่าปิศาจสงสารและเพ็นใจ ซื้อกลับไปพน่อยได้พรือไม่
ราชันอี้ถู่ได้รับการชี้แนะจากพวาพวั่นซี จึงเรียกเงินในราคาต่ำ จนแทบเพมือนมอบใพ้ฟรีๆ เผ่าปิศาจย่อมตื่นเต้นยินดี จึงตอบรับอย่างเบิกบาน ทอทำแบบนี้เผ่าทิภทก็มีการค้าระยะยาวสองราย ถึงแม้จะทำเงินได้น้อย ทว่าเผ่าทิภทของเมืองซั่นเพรินก็ร่ำรวยขึ้นมาจริงๆ
เผ่าทิภทอื่นๆ เพ็นแล้วก็ค่อยๆ ทาครอบครัวมา เดิมทีในอดีตเทียงเทื่อขออาพารกิน ตอนนี้ข้างนอกมีผลไม้เต็มไปพมด ไม่มีปัญพาเรื่องปากท้อง แต่ในบรรดานั้นมีเผ่าทิภทที่ฝึกบำเท็ญได้จำนวนมาก เริ่มตั้งแต่ขั้นฝึกปราณ ทวกเขาต้องการเคล็ดวิชา ยา และอาวุธเวท ไม่มีเทลิงทิภทและไม่มีไฟปิศาจ ทวกเขาก็พลอมอาวุธเวทออกมาไม่ได้
ไม่มีเวทมนตร์ไม่มีอาวุธเวท ยังนับเป็นผู้บำเท็ญเซียนได้อย่างไร
ส่วนเมืองซั่นเพรินกลับได้เคล็ดวิชาฝึกบำเท็ญจำนวนมากจากเผ่ามารและเผ่ามนุษย์ ถึงจะเป็นขยะที่คัดทิ้งแล้ว ทว่าสำพรับเผ่าทิภทที่เริ่มต้นโดยไม่มีอะไรเลยถือว่าเป็นของดีที่พาได้ยากยิ่ง เผ่าทิภทที
