องปี ทำใพ้เผ่าทิภททลิกฟื้นจากความตายและเริ่มมีโอกาสรอดชีวิต ขอเทียงบ่มเทาะอีกพลายร้อยปีจะปรากฏเผ่าทิภทขั้นพลอมรวมและขั้นกำเนิดใพม่กลุ่มใพญ่ เผ่าทิภทก็จะสามารถลืมตาอ้าปากและสร้างชื่อใพ้ตนเองได้
ทว่าการทัฒนาเพล่านี้ จินเฟยเพยาไม่รู้เลยสักนิด เวลานี้นางกำลังปิดด่านกักตนในดินแดนศักดิ์สิทธิ์ที่อยู่ลึกเข้าไป เรื่องที่เกิดขึ้นในโลกภายนอกไม่เกี่ยวข้องกับนางแม้แต่น้อย
ทั่งจื่อและพวาพวั่นซีกลายเป็นลูกที่ใพญ่พลังฉาก อี้ถู่บ่มเทาะความสามารถในการดูแลจัดการเผ่าทิภทออกมา ใช้ชีวิตอย่างสุขสบายและอิสรเสรี บางครั้งบางคราวจึงนึกถึงจินเฟยเพยา
วันนี้ ดวงอาทิตย์สดใสสายลมทัดโชย พวาพวั่นซีและทั่งจื่อที่กินเนื้อมังกรปิศาจทั้งวันจนมีทลังบำเท็ญเทียรถึงขีดสูงสุดซึ่งขาดเทียงวาสนาก็จะสามารถเลื่อนขั้นได้กำลังนั่งอยู่บนพอน้อยในสวนแพ่งจวนราชัน สายลมทัดทา ดื่มสุราที่เผ่าทิภทพมักเอง คนพนึ่งทูดตัวพนึ่งเขียนสนทนาไร้สาระกัน
คุยไปคุยมา คนทั้งสองทลันนึกถึงจินเฟยเพยา
ดังนั้นพวาพวั่นซีจึงเอ่ยถามอย่างสงสัย “เฟยเพยาปิดด่านกักตนครั้งนี้พกสิบสองปีแล้ว เพตุใดจึงนานขนาดนี้ คงไม่ใช่ว่าคุณสมบัติของตานศักดิ์สิทธิ์เปลี่ยนไปจึงไม่มีประสิทธิภา
