เหรินเซวียนจือคิดจะดึงพลังนาง สุดท้ายกลับพบว่าหวาหวั่นซีไม่มีความสามารถนั้น จะเอาแค้นเก่ามารวมแค้นใหม่หรือไม่
เหรินเซวียนจือมองนางอย่างสงบนิ่ง “เจ้าคิดมากเกินไป ข้าแค่ต้องการคนมาช่วยหลอมวัตถุดิบ”
เห็นเขายืนกราน จินเฟยเหยาได้แต่รับปาก “ก็ได้ ข้าจะให้นางมาช่วย ต่อไปไม่ว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น เจ้าห้ามมาโทษข้านะ”
“ไม่ว่าผลที่ตามมาจะเป็นเช่นไร ข้าจะขอรับไว้เพียงผู้เดียว ไม่โทษเจ้าหรอก” เหรินเซวียนจือเอ่ยด้วยรอยยิ้ม กลับคืนสู่ความอ่อนโยนสง่างามในยามปกติ ดูท่าจะเตรียมพร้อมทุกเมื่อแล้ว
หลังจินเฟยเหยาจากไปก็หาหวาหวั่นซีพบและให้นางไปช่วยเหรินเซวียนจือหลอมวัตถุดิบ จะได้สร้างเตาเพลิงพิภพให้เสร็จเร็วหน่อย หวาหวั่นซีไม่มีบุญคุณความแค้นกับเหรินเซวียนจือ ดังนั้นจึงตอบรับด้วยความยินดี เพียงแต่พั่งจื่อออกไปล่าสัตว์ทะเลคนเดียวไม่ได้ ดังนั้นจินเฟยเหยาจึงต้องรับงานของนางแทนและเริ่มอาชีพใช้แรงงานอีกครั้ง
หวังว่าเตาเพลิงพิภพจะสร้างเสร็จในเร็ววัน หวาหวั่นซีจะได้กลับมาทำงานของตนเองโดยเร็ว
……………………………………..
