อาวุธ สิ่งของในมือล้วนเป็นสิ่งขอ องที่โละทิ้งมานานแล้ว พวกเขาเพียงเคยเห็นอาวุธเวทใหม่เอี่ยมพวกนี้อยู่บนร่างของเผ่าอื่นๆ
“ไม่ต้องอึ้งแล้ว รีบเปลี่ยนเป็นของพวกนี้ ยังใจแคบเกินไปอีก ตอนนี้พวกเจ้าทุกคนเป็นประชาชนของราชันอี้ถู่ ก็คือครอบครัวเดียวกัน เจ้าเรียกคนขั้นฝึกปราณของพวกเจ้ามา ถึงอย่างไร ข้าว่าไม่มีใครแย่งชิงกับพวกเจ้า คนที่กินอิ่มพวกแรกสุดย่อมต้องเป็นพวกเจ้า” จินเฟยเหยามองไปทางหม้อใบใหญ่ ในสามร้อยกว่าคนนั้นยังมีเผ่าพิภพที่มีพลังบำเพ็ญเพียรอีกสิบกว ว่าคน แต่น่าเสียดายสูงสุดก็แค่ขั้นฝึกปราณ
ตอนนี้ถู่เอ้อร์ยังไม่มีความคิดว่าทุกคนคือพวกเดียวกัน แต่พลังบำเพ็ญเพียรสูงส่ง เดาว่าผู้อาวุโสขั้นกำเนิดใหม่ล้วนพูดแบบนี้แน่ เขาย่อมต้องเชื่อฟังและรีบไปเรียกคนมาแต่โดยดี อย่าเห็นว่าราชันเป็นเผ่าเดียวกันขั้นหลอมรวม แต่อาหารที่กินและชุดที่สวมทั้งหมดผู้อาวุโสสตรีท่านนี้เป็นผู้มอบให้ นางจึงเป็นราชันที่แท้จริง
ในใจเผ่าพิภพแทบทุกคนต่างคิดเช่นนี้ ถึงอย่างไรก็ได้เนื้อจากมือนาง ขอเพียงติดตามนางต้องมีชีวิตอย่างสุขสบายแน่ ความต้องการของประชาชนผู้อดอยากเรียบง่ายอย่างยิ่ง มีอาหารให้กิน นอิ่ม เดือนหนึ่งมี
