กที่
“ตาเฒ่าคนนี้หูดี แค่ใช้นิ้วเคาะผ่านก้อนหินพวกนี้ก็หาอุโมงค์ใต้ดินพบหรือ?” จินเฟยเหยามองเขาเคาะทางซ้ายทางขวาก็พยักหน้านิดๆ เอ่ยวาจา
เผ่าปิศาจพวกนี้ต่างก็มีความพิเศษเฉพาะของเผ่าพันธุ์ เทียบกับเผ่ามนุษย์และเผ่ามารที่ได้เปรียบ เผ่าพิภพอย่างหนูหลังทองเหล่านี้ ขนาดเคล็ดวิชาที่เรียนยังต้องเรียนตามความเคย ยชินของตนเอง ส่วนมากล้วนเกี่ยวข้องกันดิน สิ่งที่ร้ายกาจที่สุดคือจำพวกขุดถ้ำ ปรากฏว่ามีพรสวรรค์สุดๆ
เวลานี้เองขุนนางเฒ่าเคาะที่แห่งหนึ่งแล้วเอ่ยอย่างยินดี “ที่นี่ ตรงนี้มีอุโมงค์!”
“โอ้ หาพบเร็วขนาดนี้เชียว?” จินเฟยเหยาว่ายน้ำมามองดูที่นั่น ที่นี่ก็เหมือนกับก้อนหินโดยรอบ ไม่แตกต่างใดๆ ไม่มีร่องรอยเคยถูกคนขุด
ขุนนางเฒ่าพยักหน้าตอบรับ “ใช่ แต่น่าจะไม่ใช่อุโมงค์ลับเก่า น่าจะขุดขึ้นใหม่ อย่างมากที่สุดมีอายุเพียงไม่กี่ปีเท่านั้น”
“ท่าทางจะมีเผ่าพิภพจำนวนมากซ่อนตัวอยู่ใต้ดิน พวกเจ้าขุดที่นี่ออกมา พวกเราจะเข้าไปดูหน่อย” จินเฟยเหยาครุ่นคิด รู้สึกว่าตนเองจะสู้เผ่าพิภพพวกนี้ไม่ได้ได้อย่างไร จึงให้พวกเขา ขุดอุโมงค์ใต้ดินออกมา
ราชันเผ่าพิภพนำบุตรชายเริ่มลงมือขุดก้อนหินภายใต้การชี้แนะของขุนนางเฒ่า จินเฟยเหยา
