คิดไม่ถึงจริงๆ ว่าอุโมงค์ใต้ดินที่เผ่าพิภพขุดจะมีระดับสูงถึงขั้นนี้ จินเฟยเหยาฉวยโอกาสตอนกลางดึกติดยันต์ซ่อนกายวิ่งมาดูความคืบหน้าของอุโมงค์ใต้ดิน นางนั่งอยู่ในอุโมงค์ ยื่ นมือไปลูบบนกำแพงอุโมงค์ใต้ดินอันเรียบลื่น
“พวกเจ้ายอดเยี่ยมจริงๆ ข้ายังนึกว่ามีดินเต็มไปทั่ว นี่ทำเสียเหมือนผิวเครื่องเคลือบ” จินเฟยเหยาตบอุโมงค์ใต้ดินแล้วยิ้มแย้มขึ้น
ราชันเผ่าพิภพพาทุกคนมายืนอยู่ข้างๆ ได้ยินคำชมของนางก็อดยิ้มไม่ได้ แน่นอน ไม่ดูเสียบ้างว่าใครขุดอุโมงค์ใต้ดิน
“แต่เห็นแบบนี้แล้วพวกเจ้าคงยุ่งมาก ปริมาณงานไม่เยอะหรือ แม้แต่อุโมงค์ใต้ดินก็คิดจะตกแต่งอย่างงดงามแบบนี้” อุโมงค์เรียบลื่นภายใต้แสงของมุกสว่างเป็นประกาย ดูแล้วราบเรียบอย่า างยิ่ง
“เปล่า นี่ทำให้พวกเราเหน็ดเหนื่อยแทบตาย” ราชันเผ่าพิภพได้ฟังก็รีบอธิบาย เป็นห่วงว่าจินเฟยเหยาจะเกิดความคิดให้พวกเขาขุดไปยังโลกวิญญาณจ้งถู่โดยตรงขึ้นมา “ขุดอุโมงค์จะมีเศษดิน นมาก สิ่งเหล่านี้ถ้าลากออกไปทิ้งจะถูกคนพ