เก็บรักษาไว้ทรมานอยู่หลายวัน
เรื่องนี้ทำให้จินเฟยเหยาไม่เข้าใจ ไม่รู้ว่าพั่งจื่อทำได้อย่างไร ดังนั้นจึงถามว่า “เพราะเหตุใดเจ้าจึงตัดได้มากมายขนาดนี้?”
พั่งจื่อเงยหน้าขึ้นบอกอย่างภาคภูมิใจ “อ๊บๆๆ”
“เจ้าว่าอะไรนะ! มังกรปิศาจใช้พลังของตนเองสะกดความเคลื่อนไหวผิดปกติของวงเวทใหญ่ไว้ด้านใน” จินเฟยเหยาตกตะลึง คิดไม่ถึงว่ามังกรปิศาจจะมีพลังเพียงพอจะใช้ได้ถึงขั้นนี้แล้ว มิน่าเล ล่าตอนนี้น้ำเสียงพูดจาจึงมีเรี่ยวมีแรงมากขึ้น เสียงคำรามยิ่งมายิ่งดัง
“เนื่องจากเผ่าปิศาจมามากเกินไป ตอนนี้ห้องไม่พออาศัย บวกกับฐานะของข้า พวกเขามาหลายครั้งแล้ว คิดจะไล่พวกเราออกไป แต่ข้าเดาว่าถ้าออกไป คนที่แค้นพวกเรามีมากมายขนาดนี้ บวกกับข ข้ามีฐานะเป็นเผ่ามนุษย์ ต้องไม่มีบทสรุปที่ดีแน่” หวาหวั่นซีเอ่ยต่อ
จินเฟยเหยาครุ่นคิด ตัดสินใจไปหารือกับมังกรปิศาจ “เกรงว่าคงอยู่ที่นี่ต่อไปไม่ได้ เผ่าปิศาจมามากขึ้นทุกที ขนาดราชันสุ่ยจวินข้ายังสู้ไม่ได้ รอจนความขัดแย้งมาถึงขั้นไม่สนใจอีกฝ
