ในสถานที่พักของราชันสุ่ยจวิน ลูกน้องของเขากำลังรายงานผลเก็บเกี่ยวในครั้งนี้ หลังจากฟังจบ ราชันสุ่ยจวินก็เอ่ยชม “ไม่เลว เรื่องนี้สามารถดำเนินการต่อได้ เจ้าต้องตั้งใจทำให้ ดี พยายามร่วมมือในความเคลื่อนไหวครั้งนี้”
เผ่าปิศาจคนนั้นลังเลเล็กน้อย “ราชัน บริวารมีเรื่องหนึ่งไม่เข้าใจ”
“เรื่องอะไร?” ราชันสุ่ยจวินเอ่ยอย่างไม่ใส่ใจ กับลูกน้องที่เชื่อใจของตนเอง ระดับความไม่ยอมฟังคำพูดคนอื่นของเขาลดลงนิดหน่อย
“ราชัน ครั้งนี้สังหารสัตว์ทะเลในพื้นที่พันหลี่ไปเกือบครึ่ง ถ้ายังสังหารแบบนี้ต่อไป เมืองไป่เหอจะไม่มีสัตว์ทะเลใดๆ นับร้อยปี ถ้าต่อไปเมืองไป่เหอไม่มีสัตว์ทะเลจะกลายเป็นเมือง งร้าง” เผ่าปิศาจผู้นี้เป็นกังวลอย่างยิ่ง ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไปคงขุดสุสานให้ตนเอง
ราชันสุ่ยจวินมองเขาและเอ่ยอย่างจริงใจ “เจ้านึกว่าข้าไม่รู้จริงๆ หรือ? ว่าทำแบบนี้จะทำให้สัตว์ทะเลรอบเมืองไป่เหอลดลง แต่ตอนนี้ไม่มีทางเลือก ข้าจำเป็นต้องทำแบบนี้ เดิมทีย ยังครุ่นคิดอยู่ว่า
