ุกคนในเมืองตกใจกลัว ถ้าไม่ขายเร็วหน่อย ราคาอาจจะยิ่งต่ำลงอีก คนที่คิดจะรอดูก็ถูกเคลื่นมวลชนทำให้หวั่นไ ไหว ทั้งหมดเบียดเสียดกันขายสิ่งของอยู่ในร้านค้าหลายร้านนั้น
ที่โชคดีคือ ถึงหลังจากนั้นราคาจะลดลงบ้างทว่าก็ไม่ได้ลดลงอย่างรุนแรง ไม่เพียงเผ่าปิศาจธรรมดาขายสิ่งของในมือ แม้แต่เผ่าปิศาจที่เปิดร้านเล็กๆ ก็แบกถุงเฉียนคุนขนาดใหญ่หลายถุ ง นำสินค้าทั้งหมดมาขาย
มองเผ่าปิศาจที่เบียดเสียดอยู่ตรงประตูหอไห่เฉวียนเหล่านั้น จินเฟยเหยาแทะเนื้อแห้งมังกรปิศาจในมือพลางเอ่ยว่า “ใกล้แล้ว อย่างมากที่สุดหนึ่งปี คนพวกนี้ก็จะมาล้อมประตูบ้าน ข้า ข้าอยากกลืนเนื้อมังกรปิศาจให้หมดในคำเดียวจริงๆ รู้ชัดๆ ว่าหลังจากนี้ตนเองต้องถูกคนนับหมื่นประณาม ข้าก็ยังจากไปไม่ได้”
“ราชันสุ่ยจวินหลอกใช้คนเก่งจริงๆ สิ่งของส่วนมากล้วนเข้ากระเป๋าเขา แต่กลับให้เจ้ามาแบกรับความผิด คนที่เอาตานศักดิ์สิทธิ์เจ็ดหมื่นกว่าเม็ดไปอย่างเจ้ากลับไม่มีทางไปหาเรื่องเขา
