ความโกรธแค้นของมวลชนได้” ราชันสุ่ยจวินเอ่ย
บริวารคนนี้ครุ่นคิด พลันเข้าใจขึ้นมา ”ราชันหมายถึงคือคนที่ชื่อจินเฟยเหยา?”
“ถูกต้อง ตามความเห็นข้า นางไม่ใช่เผ่าปิศาจที่แท้จริง ทว่าเป็นพวกเผ่ามนุษย์ที่ถูกวิญญาณจริงของสัตว์เทพบรรพกาลรุกราน ถึงมีครึ่งหนึ่งเป็นเผ่าปิศาจของข้า ทว่าพวกนางก็ไม่นับเป ป็นเผ่าปิศาจที่แท้จริง เรื่องนี้ได้แต่เสียสละนาง ให้นางรับความโทสะของมวลชนแทน” ราชันสุ่ยจวินส่งเสียงขึ้นจมูกอย่างเย็นชาแล้วสั่งการลงไป “พวกเจ้าไปหลอมยามังกรคำรามออกมาหน น่อย หลังจากสิบครั้งสิ้นสุด ราคาต้องพุ่งทะยานแน่ ถึงตอนนั้นก็รับซื้อสิ่งของจากมือทุกคนในราคาต่ำ จำไว้ ก็เหมือนครั้งนี้ที่ต้องการให้ทุกคนไปสังหารสัตว์ปิศาจด้วยกัน ส่งคนออกไ ไปพยายามกดราคา สร้างภาพว่าถ้าไม่ขายก็เน่าคามือออกมา”
“ขอรับ ตอนนี้บริวารจะไปแจ้งพวกเขาให้เร่งหลอมยาทันที”
อย่างที่ราชันสุ่ยจวินจัดการ จินเฟยเหยาก็ไม่ได้ครุ่นคิด
