อีกไม่นานบรรยากาศในเมืองจะแย่ยิ่งกว่านี้” จินเฟยเห ยาสั่ง
หวาหวั่นซีก็เดินไปข้างหน้าต่าง มองภาพภายนอก เอ่ยเบาๆ “คิดหาวิธีพามังกรปิศาจจากไปเร็วหน่อยได้หรือไม่ ข้าเห็นว่าถ้าเป็นเช่นนี้ต่อไป อีกไม่นานเผ่าปิศาจในเมืองจะโกรธแค้นเจ้า”
“ข้าก็อยากไป แต่ไปไม่ได้ ใครให้เนื้อของเจ้าหมอนั่นยาวขนาดนี้ ยาวน้อยหน่อยก็ไม่ได้ เกรงว่าผ่านไปไม่นาน คงต้องทนอยู่อย่างอัปยศอดสู” จินเฟยเหยาเอ่ยอย่างไม่ใส่ใจ ไม่นำเรื่ องนี้มาใส่ใจสักนิด ก็แค่อยู่อย่างเต่าหดหัวไม่ใช่เรื่องใหญ่เลย
สามปีต่อมา เรื่องที่ราชันสุ่ยจวินพูดก็เกิดขึ้นจริงๆ ผู้บำเพ็ญเซียนเผ่ามารและเผ่ามนุษย์ส่วนมากจากไป ตอนแรกแยกกันไป ต่อมาพบว่ามีผู้บำเพ็ญเซียนตายอยู่นอกพื้นที่พันหลี่ รอ อบด้านไม่มีสัตว์ทะเลแล้ว หนึ่งเดียวที่สามารถสังหารคนได้คือเผ่าปิศาจ หลังจากหารือกัน เผ่ามนุษย์และเผ่ามารจำนวนมากจึงนัดออกจากเมืองพร้อมกันสิบกว่าคนหรือหลายสิบคน เช่นนี้จึง
