ในดวงตาของสัตว์ทะเลจึงเห็นที่นี่เป็นเพียงน่านน้ำที่ว่างเปล่าไม่มีใคร มีสัตว์ทะเลว่ายมาอีกแล้ว เพิ่งเข้าสู่วงเวทก็ถูกคนเผ่าปิศาจด้านในสังหารทิ้ง
ไม่รู้ว่าจะดึงดูดสัตว์ทะเลมาได้มากเพียงใด คนส่วนมากต่างตึงเครียด สัตว์ทะเลที่แล่นเข้ามาโดยบังเอิญพวกนั้นยิ่งทำให้คนรู้สึกหงุดหงิด
ทันใดนั้น มีเสียงดังมาจากที่ไกลๆ ทุกคนเงยหน้าขึ้นฟังอย่างละเอียด เสียงดังมาจากสี่ทิศแปดทาง ดังขึ้นทุกที สุดท้ายก็เห็นสัตว์ทะเลแน่นขนัดทะยานมา ไม่เพียงสัตว์ทะเล แม้แต่ปลาทะ เลก็ทะลักมา ทั้งหมดพุ่งหัวปักเข้ามาในวงเวทอย่างน่าตกใจ
“รีบสังหาร!” ไม่รู้ว่าใครตวาดลั่น ทุกคนทยอยกันหยิบของวิเศษและอาวุธเวทออกมาจู่โจมสะเปะสะปะ ส่วนคนที่ราชันสุ่ยจวินส่งมาเห็นสัตว์ทะเลพุ่งเข้ามาก็คิดจะปิดวงเวท
จินเฟยเหยารีบเอ่ยห้าม “เดี๋ยวก่อน น้อยเกินไป ยังไม่มากพอ ถ้าน้ำทะเลถูกขับออกไป น้ำทะเลที่มีกลิ่นแรงที่สุดก็จะลอยกระจาย สัตว์ทะเลก็จะไม่รวมกลุ่มมา ให้ทุกคนฆ่าก่อน แล้วรอ ตอนนี้พวกที่มาทั้งหมดเป็นสัตว์ทะเลขั้นห้าขั้นหกที่ปกติอาศัยอ