ินก็คงไม่ยินยอม ถึงตอนนั้นพวกเจ้าทำเงินได้ก้อนหนึ่งแล้วจะจากไปหรือ?”
นางยกราชันสุ่ยจวินออกมาทันที ถึงอย่างไรรายได้ที่ตนเองหามาได้ในตอนนี้แทบทั้งหมดก็มอบให้ตาเฒ่าคนนั้นจึงใช้เขาเป็นโล่กันธนู
ดังนั้นนางจึงเอ่ยต่อว่า “คาดว่าพวกเจ้าคงเคยสอบถามมาแล้ว ตอนนี้ข้าทำงานใช้หนี้ให้ราชันสุ่ยจวิน สัตว์ทะเลที่ล่ามาได้ก็มอบให้เขาแทบทั้งหมด ตัวข้าเองไม่ได้ประโยชน์อะไรเลยส สักนิด อีกทั้งพื้นที่พันหลี่ก็ถือเป็นพื้นที่ของเขา พวกเจ้าคิดจะสังหารสัตว์ทะเลในพื้นที่ของเขาจนเกลี้ยง ไม่คิดบ้างเล่าว่าเขาจะยินยอมหรือไม่?”
“ข้าจะพูดอีกรอบหนึ่ง ไม่ต้องตามข้ามา ถึงอย่างไรตามข้ามาก็ไม่มีประโยชน์ ข้าจะไม่พูดเรื่องนั้น อย่าเปลืองแรงเลย” จินเฟยเหยาเอ่ยด้วยเสียงเย็นชา
นี่เป็นครั้งแรกที่นางพูดกับคนเหล่านี้ อีกทั้งยังเอ่ยถึงราชันสุ่ยจวิน หลังจากผู้บำเพ็ญเซียนของทั้งสามเผ่าได้ยินต่างก็มีความคิดอ่าน ดังนั้นจึงจากไปทีละคน ถึงอย่างไรแค่จินเ เฟยเหยาปรากฏตัว คนในพื้นที่พันหลี่ก็รู้ อาศัยอยู่ที่ใดพวกเขาก็รู
