นเมืองก็ยิ่งมายิ่งมากขึ้น
ผู้บำเพ็ญเซียนเผ่าปิศาจและเผ่ามารสองเผ่าส่วนมากไปจากเมืองไป่เหอเข้าสู่สงครามสู้รบปล้นชิง ตอนนี้ทอดสายตามองไป มีคนเผ่าปิศาจเต็มถนน ผู้บำเพ็ญเซียนเผ่ามารและเผ่าปิศาจที่รั้ งอยู่ที่นี่ต่างก็มีเป้าหมายของตน
หวาหวั่นซีเดินมาถึงข้างหน้าต่าง มองเกาะอันห่างไกลที่ลอยอยู่นอกวงเวทใหญ่ ส่ายศีรษะเอ่ยว่า “ข้ารู้สึกว่าเผ่ามารและเผ่ามนุษย์คงไม่ทิ้งเมืองไป่เหอไปแบบนี้แน่ เมืองไป่เหอ อสามารถทำให้ทั้งสามเผ่าอยู่ร่วมกันอย่างสงบสุข เนื่องจากมีวงเวทใหญ่อยู่ เจ้าว่าคนเผ่ามารและเผ่ามนุษย์จะคิดทำลายวงเวทใหญ่หรือไม่ ขอเพียงวงเวทใหญ่หมดฤทธิ์ ขณะที่สามารถสังห หารคนในเมืองได้ตามใจชอบ เผ่ามารและเผ่ามนุษย์ทั้งสองเผ่าต้องโจมตีที่นี่แน่”
“ที่เจ้าพูดก็เป็นไปได้ ตอนนี้มักจะมีคนเผ่ามนุษย์และเผ่ามารปรากฏตัวข้างเนื้อแห้งมังกรปิศาจบ่อยๆ ข้ากำลังสงสัยว่าพวกเขากำลังหมายตามังกรปิศาจ” เนื้อของมังกรปิศาจยังแขวนอยู่ด
