็งแกร่งของเพ พียงประชิดตัวจินเฟยเหยาก็จะเปลี่ยนเป็นแหลมคมอย่างน่าประหลาด ส่วนไฟนรกของจินเฟยเหยาก็เผาไหม้โลหิตเหล่านั้นจนแห้งทีละนิดทำให้ความแข็งแกร่งของราชันเหวินลดลง
ราชันเหวินคิดไม่ถึงว่าจินเฟยเหยาจะจัดการยากขนาดนี้ ใช้โลหิตหกสิบเปอร์เซ็นต์ของทั้งร่างเปลี่ยนเป็นสัตว์โลหิตยังสยบเทาเที่ยตัวนี้ไม่ได้ สมเป็นสัตว์ร้ายอันเลื่องชื่อ สายตาข ของเขามองพั่งจื่อและหวาหวั่นซีที่กำลังต่อสู้อย่างยากลำบากแวบหนึ่งก็ตวาดเสียงเข้ม “ถ้าเจ้าไม่หยุดมือ ข้าจะให้คนสังหารเผ่ามนุษย์คนนั้นและสัตว์ภูติของเจ้าก่อน”
“ถ้าสังหารได้เจ้าก็ลองดู” จินเฟยเหยาหัวเราะอย่างเย็นชา ใช้หางสะบัดใส่ราชันเหวินบนหลังสัตว์โลหิต ราชันเหวินเกือบหลบไม่ทัน หลังจากหลบพ้น เขาก็ปล่อยโลหิตออกมาอีกส่วนหนึ่ง ร่างสัตว์โลหิตมีขนาดใหญ่ขึ้น ใช้โลหิตของเขาไปเจ็ดสิบเปอร์เซ็นต์แล้ว
หวาหวั่นซีและพั่งจื่อเฝ้าอยู่ในพื้นที่หนึ่ง พั่งจื่อขับน้ำพิษบนร่างออกมาโยนใส่เผ่าปิศาจที่โอบล้อมพ