ันที เขาเหินร่างขึ้น หนามโลหิตกลายเป็นสีเลือดสายหนึ่งพุ่งเข้าปักลำคอของจินเฟยเหยา พอลงมือก็โจมตีจุดสำคัญให้เลือดออกทันที!
จินเฟยเหยาหมุนตัวยกกรงเล็บขึ้นตบไป เสียงดังฟุ่บ หนามดูดเลือดถูกนางตบลอยไป ทว่าก็ปักฝ่ามือของนางอย่างแรง เข็มปิศาจนับพันเล่มขยายใหญ่ในพริบตา อันที่ยาวที่สุดยาวเท่าตัวคน พุ่งตรงเข้าหานาง
ส่วนหนามโลหิตในเวลานี้บินกลับไปข้างกายราชันเหวิน ปลายหนามติดโลหิตสดนิดหน่อย ราชันเหวินเลียโลหิตบนนั้นนิดหนึ่ง ดวงตาเปลี่ยนเป็นสีแดงสดทันที ร้องตะโกนอย่างแทบจะคลุ้มคลั่ง “โลหิตทั้งหมดในร่างนางเป็นของข้า!”
“ไปตายเสีย!” ได้ยินเสียงร้องอย่างบ้าคลั่งของเขาและเห็นเข็มปิศาจนับพันเล่มพุ่งมาปักตนเอง จินเฟยเหยาก็คำรามอย่างมีโทสะ ชุดอีกาหลอมรวมเป็นเนื้อเดียวกับสีขนและม้วนขึ้นเป็นเปลวเพลิงสีชาด กลายเป็นเกราะอัคคีสวมอยู่บนร่างนาง เข็มปิศาจปักลงบนเกราะอัคคีดังเพี๊ยะพะจนเกือบจะปักทะลุเข้ามาในเนื้อหนัง
จินเฟยเหยายกกรงเล็บขึ้นตบพื้นดิน เปลวเพลิงสีดำปรากฏขึ้นในเปลวเพลิงสีชาดกวาดม้วนเข็มปิศาจนับพันเล่มไว้ พอเปลวเพลิงสีดำล่าถอยไป เข็มปิศาจทั้งหมดก็ถูกแช่แข็งไว้ในผลึกนรกสีดำ
จากนั้นพอนางสะบ
