รู้ธร รรมเนียมเผ่าปิศาจเลยสักนิด ได้ยินตนเองถามยังกล้าแสร้งโง่ ราชันเหวินขมวดคิ้ว อาศัยความไร้เหตุผลของนางตนเองก็มีเหตุผลเพียงพอจะสังหารนางได้
ไม่ว่านางเป็นคนเผ่าใด ถ้าคนในเผ่ามาหาถึงที่เขาก็จะบอกว่านางรนหาที่ตายเอง โลหิตสาวพรหมจรรย์ขั้นกำเนิดใหม่ช่วงกลาง รสชาติคงเลิศล้ำ เพียงแต่ดูไม่ออกว่าสตรีเผ่ามนุษย์คน นั้นใช่สาวพรหมจรรย์หรือไม่ เคยดูดโลหิตของเผ่ามนุษย์มาไม่น้อยก็ยังไม่เคยเห็นคนแบบนี้มาก่อน
“หรือว่าท่านไม่มีอะไรจะพูด?” ราชันเหวินบีบให้จินเฟยเหยาพูดกับตนเอง ขอเพียงพูดก็จะมีช่องโหว่ แค่เกาะกุมคำพูดที่พลั้งปากออกมาของนางได้ ตนเองก็สามารถจับตัวนางไปอย่างถูกต้ องเปิดเผยได้
ครั้งนี้ถือว่าจินเฟยเหยาได้ยินแล้ว เห็นนางวางตะเกียบเอ่ยถามด้วยสีหน้าจริงจัง “ข้ามีคำพูดอยากจะพูดจริงๆ ข้านึกว่าเผ่าปิศาจที่อาศัยอยู่ในเมืองไป่เหอชอบกินสาหร่าย แต่คิดไ ไม่ถึงว่าแม้
