ึ้นเลย
ตอนนางเคี้ยวเนื้อแห้งมังกรที่เหมือนเอ็นวัวแก่ๆ กลับมาถึงบนเกาะอันห่างไกล มองแวบเดียวก็เห็นเผ่าพิภพข้างบ้านคึกคักอย่างยิ่งในเรือนเต็มไปด้วยเผ่าปิศาจ แม้แต่ตรงประตูก็มีเผ ผ่าปิศาจจำนวนไม่น้อยเข้าๆ ออกๆ
“รังเกียจว่าข้าจะทำรอบๆ สกปรก ตนเองทำแบบนี้ไม่กลัวว่าคนอื่นจะหนวกหู วงเวทไม่ได้กั้นเสียงเสียหน่อย จงใจแสดงว่าตนเองมั่งมี” จินเฟยเหยาเอ่ยอย่างเดือดดาล
บนเกาะนอกจากราชันเผ่าพิภพข้างบ้านและนางแล้วยังมีเรือนอีกสี่หลังที่มีคนอยู่อาศัย ถ้ามิใช่ปิดด่านกักตนฝึกบำเพ็ญตลอดก็ออกไปข้างนอกไม่เห็นร่องรอย บนเกาะอันห่างไกลแห่งนี้ค คนที่ไม่มีอะไรทำก็ขยะแขยงอีกฝ่ายทั้งวันมีเพียงจินเฟยเหยาและราชันเผ่าพิภพสองบ้าน
กลับมาถึงเรือนของตนเอง จินเฟยเหยามองเข้าไปในบ้าน พั่งจื่อและหวาหวั่นซีไม่อยู่ เรื่องนี้ทำให้นางรู้สึกแปลกใจ ถ้าพั่งจื่อไม่อยู่ตัวเดียวยังเป็นเรื่องปกติ เหตุใดแม้แต่หวาหวั่ นซีก็ไม่อยู่ด้วย เคยเตือนพวกเขาแล้วชัดๆ ว่าหลาย
