เนื่องจากเคยเห็นคนของหอไห่เฉวียนจัดการหนังสัตว์ จินเฟยเหยาจึงคิดจะทำหนังสุกรผีเสื้อหยกให้สมบูรณ์แบบ จึงใช้มีดเล่มเล็กถลกหนังสุกรผีเสื้อหยกอย่างระมัดระวังเลียนแบบพวกเขาโ โดยไม่ใช้พลังวิญญาณ พยายามไม่ให้บนหนังติดเศษเนื้อ
พอทำแล้วคิดไม่ถึงว่าจะเสียเวลาไม่น้อย ทั้งถลกหนังทั้งหลอมเล็บมังกรปิศาจ ใช้เวลาถึงสองเดือนเต็มๆ ภายใต้การบ่นว่าราวกับราชินีของหวาหวั่นซี
“ฮ่าๆๆ…” หวาหวั่นซียืนร่างเปลือยเปล่าอยู่ในเรือน หัวเราะอย่างหยิ่งผยอง ร่างนี้จึงเป็นร่างที่นางสมควรครอบครอง
เส้นผมสีดำสนิท ผิวพรรณขาวผ่องราวกับหยกมันแพะ ใบหน้าเนียนละเอียด สิ่งเดียวที่งดงามไม่เพียงพอคือมุกผีดิบบนหน้าผาก ถ้ามิใช่สีขาวเทาแต่เป็นสีสันอันสดงามก็จะทำให้นางงดงามจับใ ใจ
“ข้าว่าเจ้ากลับไปสวมเสื้อผ้าก่อนดีหรือไม่” จินเฟยเหยาเดินออกมาฉุดลากนางเข้าบ้าน นางไม่ได้ใช้วงเวทวิญญาณสิบสองปิศาจบดบังเรือนไว้ไม่ให้ผู้อื่นเห็น เดิมทีก็เป็นเพียงเรือนเ เล็กๆ ถ้าลับๆ ล่อๆ บดบังขึ้นมาคง
