้งยิ่งลงไปก็ยิ่งหนาว ทางหนึ่งนางค้นหาเหยื่อ อีกทางหนึ่งระวังป้องกันรอบด้ านว่ามีผู้บำเพ็ญเซียนหรือไม่ สถานที่แบบนี้ บางครั้งปล้นชิงคนยังทำเงินได้มากกว่าสังหารสัตว์ทะเลอีก
ทันใดนั้น นางสังเกตเห็นว่าสถานที่แห่งหนึ่งดูเหมือนจะมีปราณปิศาจและมีพวกผู้บำเพ็ญเซียน ทว่าอยู่นอกเหนือขอบเขตการรับรู้ ไม่ค่อยชัดเจนนัก ดังนั้นจินเฟยเหยาจึงอมน้ำทะเลไว้ในปาก กและลิ้มรสอย่างละเอียด
ผ่านไปครู่หนึ่งนางก็บ้วนน้ำทะเลทิ้งเอ่ยกับเยี่ยจื่อว่า “ระวังป้องกัน พวกเราไป”
“หา! มีเหยื่อแล้ว” เยี่ยจื่อคิดไม่ถึงว่าจะมีเป้าหมายเร็วขนาดนี้จึงตื่นตระหนกทันที
“ใช่ มีเหยื่อแล้ว” จินเฟยเหยาหัวเราะหึๆ ฉุดลากนางว่ายน้ำไปอย่างรวดเร็ว
