สำนักงานตกอยู่ในความเงียบ ซิสเตอร์หยานและเจ้าของบาร์มองดูเฉินปิงที่สงบนิ่ง และมีลางสังหรณ์ไม่ดีอยู่ในใจ!
“หัวหน้า คุณคิดว่าผู้ชายคนนั้นกำลังคุยกับลอร์ดไทเกอร์เมื่อครู่นี้หรือเปล่า”
คุณเหยียนถามเจ้านายด้วยเสียงต่ำ
เจ้าของบาร์ไม่ตอบเธอเพราะเขาไม่รู้จะตอบอย่างไร เสียงที่ดังออกมาจากโทรศัพท์ตอนนี้ช่างคล้ายกับของ Lin Tianhu มาก ชายผู้ร่ำรวยเช่นนี้จะรู้จัก Lin Tianhu ได้อย่างไรและพูด ต่อ Lin Tianhu ด้วยน้ำเสียงอาละวาดอย่างนั้นเหรอ?
เมื่อเห็นว่าเจ้านายไม่พูด ซิสเตอร์หยานที่อยู่ข้างๆ ได้แต่ปลอบใจตัวเองว่า: “อาจารย์หูไม่รู้จักคนแบบนี้ เขาต้องเสแสร้ง และคนในโทรศัพท์ตอนนี้ไม่ใช่อาจารย์หู ใครในหงเฉิงจะกล้าใช้น้ำเสียงเช่นนี้ เจ้ากำลังคุยกับลอร์ดไทเกอร์อยู่หรือ?”
หลังจากได้ยินสิ่งนี้ เจ้าของบาร์ก็พยักหน้าเล็กน้อย เห็นด้วยกับมุมมองของซิสเตอร์หยาน!
“ไอ้หนู อย่ามาโชว์ที่นี่ ด้วยคุณธรรมของเจ้า เจ้าเสือรู้จักเจ้าได้อย่างไร ถ้าเจ้ากล้าแสร้งเป็นเจ้าพ่อเสือ นี่เป็นความผิดร้ายแรง…”
เจ้าของบาร์ตะโกนใส่ Chen Ping!
เฉินปิงเพียงแค่เหลือบมองเจ้าของบาร์เล็กน้อย เย้ยหยันและไม่สนใจเขา
“หัวหน้า คุณโทรหาคุณหู เด็กคนนี้กำลังเกลี้ยกล่อมคุณให้จัดการเขา คุณยังรู้ได้ด้วยว่าเป็นคุณหูที่คุยโทรศัพท์อยู่ตอนนี้!”
ซิสเตอร์หยานเสนอความคิดกับเจ้าของบาร์และกล่าวว่า
เจ้าของบาร์พยักหน้าหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาและกำลังจะโทรหา Lin Ti
