งมากการรับรู้ของจินเฟยเหยาจึงกวาดไปไม่ถึง ไม่เช่นนั้นนางคิดจะดูว่าด้านในซ่อนสัตว์ปิศาจไว้จำนวนมากหรือไม่
เหาะผ่านเหนือปะการังเหล่านั้นมาสองชั่วยามกว่า ก็มีเมืองแห่งหนึ่งปรากฎขึ้นเบื้องหน้า นี่คือโลกวิญญาณชิงหลิวที่จินเฟยเหยาสงสัยมาตลอด ในกระจกสภาพโลกวิญญาณเคยเอ่ยถึงชื่อเม มืองแห่งนี้ มันชื่อว่าเมืองไป่เหอ
สิ่งแรกสุดที่เข้าสู่สายตาคือม่านแสงป้องกันขนาดยักษ์ กว้างถึงหนึ่งแสนจั้ง จุดสูงสุดของม่านแสงรูปวงกลมสูงเกือบสามพันกว่าจั้ง กลางม่านแสงโปร่งแสงเป็นเมืองที่มีสีสันสดใสแห่งหนึ ง บ้านเรือนทั้งหมดล้วนสร้างขึ้นจากวัตถุในทะเล เปลือกหอยและปะการังอันวิจิตร โขดหินที่มีรูปร่างแปลกประหลาด ยังมีกระดูกสัตว์ทะเลที่ขาวราวกับหยก ทั้งหมดเป็นวัสดุที่ใช้สร้างบ บ้านเรือน
อีกทั้งไม่รู้ว่าคนเหล่านี้อยู่ว่างเกินไปหรือไม่จึงฝังมุกจำนวนมากลงบนบ้าน ไม่ต้องใช้แหล่งกำเนิดแสงอื่นๆ แค่มุกพวกนี้ก็สาดส่องทั้งเมืองจนสว่างไสวราวกับหิมะแล้ว
นางอดคิดไม่ได้ ท
