“ไม่รู้ว่าด้านในมีสิ่งของอะไร” จินเฟยเหยาลูบกล่องสีแดงอย่างยินดี คิดจะเปิดกล่องดูหน่อยว่าด้านในมีของดีอะไร
“คนชั้นต่ำ!” ตรงหูนางพลันมีเสียงตวาดด้วยโทสะดังขึ้น นางตกใจจนเงยหน้าขึ้นอย่างงุนงง เห็นสีหน้าของทุกคนตกตะลึงพรึงเพริด จินเฟยเหยากวาดตา มองรอบหนึ่งจึงรู้ว่าผู้ใดด่าทอว่าคนชั้นต่ำ
ไม่รู้ว่าฮุ่นตุ้นได้สติคืนมาเมื่อใด เหาะอยู่กลางอากาศอย่างเดือดดาล ส่วนสีหน้าจู๋ซวีอู๋แปลกประหลาดอย่างยิ่ง ดูเหมือนบรรยากาศจะไม่ถูกต้องอยู่บ้ าง ดวงตาจินเฟยเหยากวาดมองบนพื้น ตรงนั้นมีหินผลึกสีเขียวแตกเป็นเสี่ยงๆ พอเงยหน้าขึ้นมองฮุ่นตุ้นอีกครั้งพบว่าหินผลึกที่มีคาถาชิ้นนั้นแ แตกละเอียดเหลือเพียงสร้อยคอเปล่า
ที่แท้ฮุ่นตุ้นพูดได้…จินเฟยเหยาตกใจอยู่บ้างนึกว่านางแค่ตะโกนวุ่นวาย ที่แท้พูดได้
“เร็ว รีบควบคุมนาง!” เจ้าสำนักใช้อาคมกักขังในมือโจมตีไป แสงรัศมีวิบวับปกคลุมฮุ่นตุ้นเอาไว้ คิดไม่ถึงว่าพลังที่ใช้ทะลวงเส้นทางจะทำให้ของวิเศ ศษกักขัง
