ม่พบเห็นผู้บำเพ็ญเซียนขั้นว่างเปล่า บุคคลที่ยิ่งใหญ่เช่นนี้ปกติเย่อหยิ่ง ต้องรอให้พวกเขากา งวงเวทใหญ่เสร็จสิ้นค่อยปรากฏตัวแน่
“ไปเถอะ” เจ้าสำนักโบกชายแขนเสื้อ หมอกสีเทากลุ่มหนึ่งปรากฏขึ้นและหยุดอยู่กลางอากาศไม่แผ่กระจาย
“นี่คือเมฆอูสิงของเจ้าสำนัก เหาะเหินได้รวดเร็วยิ่ง อีกทั้งยังสามารถพรางกายได้” จู๋ซวีอู๋ถ่ายทอดเสียงจากที่ไกลๆ มาอธิบายรอบหนึ่ง นอกจากจินเฟยเหยาและปู้จื้อโหยว คนข ของโลกวิญญาณเหอเซี่ยต่างรู้จักของวิเศษเหาะเหินชิ้นนี้ ถึงอย่างไรผู้อื่นก็เป็นเจ้าสำนักหลิงเถี่ยว บนร่างมีสิ่งที่เป็นสัญลักษณ์เล็กน้อยก็ถูกคนเผยแพร่ไปทั่ว
ทุกคนทยอยกันเหาะเข้าไปในเมฆอูสิง จินเฟยเหยาก็กระโดดเข้าไป อย่าเห็นว่าเป็นเพียงไอหมอกสีเทา ทว่าเหยียบเข้าไปด้านในก็ยืนได้อย่างมั่นคงราวกับมีฐาน ไม่ต้องใช้พลังวิญญาณ เหาะเหิน ทั้งยังไม่มีปัญหาด้านทัศนวิสัย มองจากภายนอกเห็นเป็นผืนสีเทามองอะไรไม่ชัด อยู่ข้างในมองออกไปข้างนอกกลับเป็นแค่สิ่งที่เห
