ารถเอาชนะผู้บำเพ็ญเซียนขั้นแปลงจิตได้อย่างง่ายดาย” จู๋ซวีอู๋พยุงฮุ่นตุ้นขึ้น เตรียมส่งนางกลับหอน้อย
หลังจากเดินออกไปสองก้าว เขาเอ่ยด้วยสีหน้าเคร่งขรึม “เรื่องครั้งที่แล้ว ขนาดผู้บำเพ็ญเซียนขั้นว่างเปล่าของสำนักหลิงเถี่ยวที่เพิ่งกลับมาพอดียังถูกโจมตีจนต้องพักรักษาต ตัวอยู่ครึ่งปีกว่า ดังนั้นทางที่ดีเจ้าอย่ายั่วโทสะนาง”
ร้ายกาจขนาดนั้น! จินเฟยเหยาตกตะลึง หรือว่าสัตว์ร้ายจะร้ายกาจขนาดนี้จริงๆ? แต่เพราะเหตุใดตัวที่ได้พบมาตลอดทางล้วนไม่มีอะไรพิเศษ หรือว่าเนื่องจากเรียนเคล็ดวิชาทงเสิน?
ถ้าไม่มีเคล็ดวิชาทงเสิน พละกำลังของเผ่าปิศาจในโลกระดับวิญญาณก็จะควบคุมได้ยาก เผ่าปิศาจและผู้บำเพ็ญเซียนเผ่ามารเผ่ามนุษย์ในโลกระดับสวรรค์ มีโทสะง่ายขนาดนี้เลยหรือ?
แต่นี่ไม่ใช่เรื่องที่นางต้องกังวล อีกสักครู่ไปเลือกของวิเศษชั้นยอดจึงเป็นเรื่องที่สำคัญที่สุดในตอนนี้ของจินเฟยเหยา กินฮุ่นตุ้นไม่ได้ก็ไม่เป็นไร ขอเพียงกินตานศักดิ์สิทธ ธิ์ของชือเถี่ยที่ร่วงลงมาจากฟ้าเม็ดนั้นลงไปก็น่าจะหล
