หล่านี้ร้อยรัดเป ป็นวงเวทกักบริเวณ เนื่องจากสิ่งของด้านในอันตรายมากจึงกางวงเวทอย่างหนาแน่นขนาดนี้
เพียงแต่สิ่งที่ทำให้จินเฟยเหยาคิดไม่ถึงคือสำนักหลิงเถี่ยวจะให้ฮุ่นตุ้นอาศัยอยู่ในสถานที่อันงดงามปานนี้ ในฐานะสัตว์ที่ถูกกักขังก็น่าจะอยู่ในห้องขังเหม็นๆ สิ คิดไม่ถึ งว่าจะปฏิบัติด้วยอย่างดี
ในเวลานี้เอง มีเสียงไพเราะลอยมาจากยอดเขาศิลาลูกนี้ให้ได้ยินอย่างชัดเจน
“จริงสิ ดูเหมือนฮุ่นตุ้นจะเล่นเครื่องดนตรีได้ร้อยชนิด ที่นี่ต้องเป็นที่อยู่ของมันแน่ พวกเรารีบไป” จินเฟยเหยาปรบมือ ที่นี่แหละ
ดังนั้นคนทั้งสองจึงแอบเหาะตรงขึ้นไปยังหอน้อยบนยอดเขา
คนทั้งสองมาถึงห้องที่อยู่นอกสุดของหอน้อยก่อนและใช้การรับรู้สำรวจเข้าไปอย่างระมัดระวัง จินเฟยเหยาตะลึงงันทันที กวาดการรับรู้ไปโดยรอบอย่างรวดเร็วจากนั้นก็ใช้เท้าเตะประตู บุกเข้าไป
“เจ้าทำอะไรน่ะ!” ปู้จื้อโหยวเห็นประตูถูกเตะเปิด ก็รู้ทันทีว่าจินเฟยเหยาบุกเข้าไปแล้ว อดตกใจไม่ได้ ยายอันธพาล
