้อยู่ที่ปริมาณ”
จากนั้นนางก็เก็บเขา หนังและเนื้อทั้งหมดของชือเถี่ยภายใต้การเร่งเร้าของปู้จื้อโหยว แล้วเหยียบพรมบินเร่งรุดเดินทางต่อ
เร่งเดินทางทั้งวันทั้งคืนอยู่สามวัน แม้แต่ศิลาวิญญาณก็นำออกมาเสริมพลังวิญญาณ ในที่สุดจินเฟยเหยาก็ไล่ตามขบวนผู้ซื้อของสำนักฟ้าทัน
นี่เป็นครั้งแรกที่นางได้เห็นผู้ซื้อของสำนักฟ้า แต่ไม่ต้องไปถาม แค่มองแวบเดียวจินเฟยเหยาก็แน่ใจว่าคนเหล่านี้คือผู้ซื้อของสำนักฟ้า นี่คือเรือเหาะสีทองเป็นประกายวิบวับท ที่เขียนอักษร ‘ฟ้า’ ขนาดยักษ์ข้างลำเรือ ด้านหนัาและด้านหลังถูกขบวนที่สร้างขึ้นจากรถวิญญาณเกือบสิบคันห้อมล้อม บนรถวิญญาณเล็กๆ มีการแสดงดนตรีจากแดนเซียน ตลอดทางทั้งเ เอะอะทั้งอึกทึกและหรูหราอลังการสุดเปรียบปาน ราวกับกลัวว่าผู้อื่นจะไม่รู้ว่าพวกเขาคือคนของสำนักฟ้า
เนื่องจากสถานที่อื่นๆ มีสัตว์ปิศาจปรากฏขึ้นไม่ค่อยปลอดภัยนัก ดังนั้นผู้บำเพ็ญเซียนที่มีพลังบำเพ็ญเพียรต่ำล้วนเดินทางบนเส้นทางสายนี้ เรือเหาะของสำนักฟ้าอหังการอย่างยิ่ง
